Απραξία, απροθυμία(;) και παθητικότητα - μόνη πολιτική των συριζαίων

Νίκος Αρ.
Διαχειριστής

Κύριο χαρακτηριστικό της Ελλαδικής κρίσης και για το μεταναστευτικό και για το οικονομικό είναι η απραξία, η απροθυμία(;) και η παθητικότητα με τις οποίες αντιμετωπίζει τα γεγονόνα που άπτονται της εθνικής ζωής η κυβέρνηση της "πρώτης φοράς αριστεράς" αλλά και μεγάλο τμήμα της διανόησης και των ΜΜΕ. Ουδεμία εκπληξη. 

Είναι συνηθισμένοι στην απάθεια και στην μη ουσιαστική αντιμετώπιση των προβλημάτων που ταλανίζουν την ελλαδική κοινωνία εδώ και δεκαετίες.

Χρησιμοποιούν το κράτος ως λάφυρο και, μετά το 2010, την κοινωνία ως εχέγγυο της επιβίωσής τους ως μαφιόζων της πολιτικής με αλλεπάλληλα δάνεια.

Αντιμετωπίζουν εισβολή δεκάδων χιλιάδων λαθρομεταναστών και δεν πράττουν ΤΙΠΟΤΑ. 

Διακυρήσουν ότι η θάλασσα δεν έχει σύνορα!

Ιδεοληπτικοί μέχρις ολοκληρωτισμού. Ουδεμία έκπληξη και εδώ, σχεδόν όλοι τους είναι ορφανά πρώην κνίτες και όψιμοι εξουσιοβάτες αλλά δίχως αρχές και εθνική συνείδηση.

Προσκαλούν όλη την Ασία και την Αφρική να έλθει από εδώ!

Αφήνουν τα σύνορα ανοιχτά ακόμα και όταν οι ευρωπαίοι κλείνουν τα δικά τους

Συλλήβδην κατηγορούν απαξάπαντες ότι είναι φασίστες κλπ κλπ επειδή δεν έχουν την ίδια παθητική στάση

Προσεγγίζουν το ζήτημα μανιχαϊστικά με απόλυτους όρους άσπρου/μαύρου.

Εφαρμόζουν έναν δήθεν διεθνισμό αλλά κωφεύουν όταν αυξάνεται η όξυνση του ζητήματος.

Αδιαφορούν για τα προβλήματα που θα προκύψουν για τους Έλληνες από την εισβολή μακροπρόθεσμα, πιθανόν σκεφτόμενοι ότι οι μουσουλμάνοι θα ενσωματωθούν και τα κόμματα της καταστροφής θα τους έχουν ως ψηφοφόρους.

Δοκιμάζεται η συνοχή της κοινωνίας μας και αδιαφορούν εξοργιστικά για την ασφάλεια των Ελλήνων

Συμπεριφέρονται με απαξία, οικονομική και εθνική, στον πιο ιστορικό λαό της Ευρώπης και τον λοιδωρούν.


Απέναντι σ’ αυτήν την υπαρξιακή απειλή για τους σκεπτόμενους Έλληνες ούτε η συνθήκη του Σενγκεν, ούτε το Ευρώ, ούτε  η Ευρώπη, ούτε ακόμη και τα ανθρώπινα δικαιώματα σαν ιδέα έχουν προτεραιότητα πλέον.  

Πρόκειται για την επιβίωσή μας ως έθνος-κράτος. Χρειαζόμαστε ΕΠΙΓΟΝΤΩΣ! εθνική κυβέρνηση και αστική τάξη με εθνική συνείδηση.

Προσοχή... Στην Ειδομένη το παιχνίδι είναι επικίνδυνο - Στη χώρα έγινε ένοπλη εισβολή - Θα ακολουθήσουν δυσάρεστες εξελίξεις

Τα γεγονότα στην Ειδομένη, παρά τη συστηματική και ενορχηστρωμένη προσπάθεια υποβάθμισης της επιχειρησιακής τους διάστασης, είναι προάγγελος εθνικής τραγωδίας...

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Πηγή: Ελληνικό Φόρουμ

Αυτό που συνέβη στην Ειδομένη, έχει συγκεκριμένη ταυτότητα, συγκεκριμένη στρατηγική περιγραφή, έχει μηχανισμούς, έχει πρωταγωνιστές και κομπάρσους.

Στην Ειδομένη συνέβη αυτό για το οποίο έχουμε προειδοποιήσει σε χρόνο ανύποπτο όταν όλοι πλειοδοτούσαν σε κηρύγματα ανθρωπισμού. Χρησιμοποιήθηκαν δηλαδή οι ορδές των "δυστυχισμένων" τους, ως ισχυρό και άκρως επικίνδυνο γεωπολιτικό εργαλείο που απειλεί να πυροδοτήσει γενικότερες και φυσικά απρόβλεπτες εξελίξεις στη Βαλκανική.

Στην Ειδομένη επιβεβαιώθηκε, αυτό που χρόνια επιμένουμε να αναδεικνύουμε, πως πίσω από τον κίβδηλο ανθρωπισμό και την απροκάλυπτη λαθρολαγνεία, υπάρχει κουλτούρα μισελληνισμού, εθνομηδενιστικών τσογλαναραίων, που την κρίσιμη στιγμή θα βρίσκονται απέναντι και όχι με τη μεριά εκείνων που θα κληθούν να υπερασπίσουν αυτό τον τόπο.

Στην Ειδομένη, η ένοπλη φρουρά των γειτονικών Σκοπίων που δεν έκρυψαν ποτέ τις αλυτρωτικές τους βλέψεις απέναντι στη χώρα μας, τόλμησαν το αδιανόητο. Παραβίασαν τα σύνορα της χώρας και...πραγματοποίησαν ένοπλη εισβολή στο Ελληνικό έδαφος.

Στην Ειδομένη τέλος συνέβη το εξής τραγικό. Οι Σκοπιανοί με γεωπολιτικό εργαλείο τους λαθρομετανάστες, αξιοποίησαν την ευκαιρία με τρόπο απίστευτο, και πραγματοποίησαν εισβολή στη χώρα, και η Ελληνική κυβέρνηση στο όνομα της - δεν ξέρω ποιάς νηφαλιότητας και εγκράτειας - επέλεξε να βγάλει το σκασμό, και να εξαντλεί τις "αντιδράσεις" της σε λογίδρια για τον ανύπαρκτο ανθρωπισμό των Σκοπιανών, χωρίς βεβαίως να τολμά να πει και να πράξει τα αυτονόητα, για την προκλητική εισβολή που δέχτηκε η χώρα.

Στη γεωπολιτική όμως, οι "εκπτώσεις" που αφελώς αποδίδονται σε "ανθρωπιστική" σκοπιμότητα, έχουν κόστος, και επειδή ακριβώς αυτό το κόστος είναι μη αναστρέψιμο, γι αυτό και τέτοιους είδους υποχωρήσεις είναι ανεπίτρεπτες.

Ας δούμε λοιπόν σε αντιδιαστολή με αυτόν τον ξεπεσμό, πως λειτούργησε η Τουρκία πριν λίγες ημέρες όταν βρέθηκε αντιμέτωπη με μια κατά πολύ ευκολότερη στη διαχείρισή της ανθρωπιστική πρόκληση:  Πριν περίπου 10 ημέρες στην ναυαρχίδα της νατοϊκής δύναμης SNMG2, μαζί με τον Γερμανό διοικητή στο πλοίο BONN επιβαίνει ένας Έλληνας κι ένας Τούρκος αξιωματικός. Για λόγους…ισορροπίας υποτίθεται. Το γερμανικό πλοίο έπλεε μεταξύ Λεσβου Χίου, όταν ο Έλληνας αξιωματικός πληροφορήθηκε τη δυσάρεστη είδηση του θανάτου του πατέρα του. 

Το ΓΕΝ ζήτησε από τον Γερμανό διοικητή να πλεύσει προς τη Λέσβο για να αποβιβάσει τον Έλληνα αξιωματικό. Ο Γερμανός ναύαρχος απάντησε ότι βεβαίως και θα το κάνει. Σε μια τέτοια ανθρώπινη στιγμή όλα επιτρέπονται. Αυτό όμως δεν ισχύει για την Τουρκία. Ο Τούρκος αξιωματικός παρενέβη και είπε ότι δεν επιτρέπει (!!!) να πλεύσει το BONN στην Μυτιλήνη ,γιατί το νησί είναι αποστρατικοποιημένο!!! 

Ο Γερμανός διοικητής προσπάθησε να του εξηγήσει ότι η περίσταση επιβάλλει να αφεθούν αυτές οι ενστάσεις στην άκρη. Μάταια. Και κάπως έτσι φθάσαμε στο τραγελαφικό σημείο ο Γερμανός διοικητής να μιλά με τον Αρχηγό του Τουρκικού Επιτελείου Ναυτικού για να …διαπραγματευθεί την αποβίβαση Έλληνα αξιωματικού σε ελληνικό νησί!!! Αποτέλεσμα; Οι Τούρκοι ήταν ανένδοτοι και το ΓΕΝ αναγκάστηκε να απονηώσει το ελικόπτερο της φρεγάτας ΣΑΛΑΜΙΣ για να παραλάβει τον αξιωματικό μας από την ναυαρχίδα της νατοϊκής δύναμης SNMG2 και να πάει στην κηδεία το πατέρα του. Τα κράτη έτσι λειτουργούν... Τα μπουρδέλα, έχουν άλλους κανόνες...

Καταλάβατε τώρα γιατί μπροστά στα χειρότερα που έρχονται, οφείλουμε χωρίς ταλαντεύσεις να είμαστε απόλυτοι στα εξής:

Πρώτον: Αηδιάζουμε με όλους αυτούς τους ελληνόφωνους ουρακοτάγκους που επιτρέπουν, επί της ουσίας χωρίς αντίδραση και με τρόπο ταπεινωτικό, στους Σκοπιανούς να παραβιάζουν με ενόπλους τα σύνορα της χώρας. Πρόκειται για μια στάση που δημιουργεί επικίνδυνα τετελεσμένα που θα τα βρούμε μπροστά μας, ενόψει εξελίξεων.

Δεύτερον: Κακά τα ψέματα αλλά οι Σκοπιανοί πολίτες αντικειμενικά είναι περήφανοι γιατί οι αρχές ασφαλείας της χώρας τους προστατεύουν τα σύνορα της. Την ίδια στιγμή, έχουμε δικαίωμα και υποχρέωση να ντρεπόμαστε για την κατάντια της ελληνόφωνης πολιτικής ελίτ, που στο όνομα μιας ψευδεπίγραφης σύνεσης, έχει παραδώσει τα πάντα και γίνεται θεατής του αίσχους που συμβαίνει αυτές τις ώρες στην Ειδομένη, με τους Σκοπιανούς να επιχειρούν απροκάλυπτα μια πρόβα ένοπλης εισβολής, εντός της Ελληνικής επικράτειας.

Θέλετε να δούμε πως αντιδρά μια σοβαρή ηγεσία όταν βλέπει να της "παραβιάζει" το σύνορο, όχι μια ένοπλη ομάδα, αλλά ένας πολίτης που στο κάτω - κάτω, η Γη του βρίσκεται υπό κατοχή??? Δείτε το βίντεο να θυμηθούμε την ιστορία μας και τον ήρωά μας...

Και κυρίως να θυμηθούμε πως η θυσία αυτού του ήρωα που δολοφονήθηκε από δυνάμεις κατοχής στη Γη του, δεν έγινε για να παρατηρούν σήμερα τα ελληνόφωνα ανδρείκελα, τα εθνικά σύνορα να βιάζονται από ένοπλες ομάδες Σκοπιανών, κι εμείς απλά να σιωπούμε.

Τρίτον: Δε μας αγγίζουν και δεν πρέπει να μας αγγίξουν τα δάκρυα της υποκρισίας των ΜΜΕ, τα οποία δε δίνουν δεκάρα τσακιστή όταν ξυλοκοπούνται Έλληνες συνταξιούχοι, αλλά από χθες το πρωί αυτό το δάκρυ της υποκρισίας τρέχει κορόμηλο για τους λαθρομετανάστες και τους αλληλέγγυους. Αλλά την ίδια στιγμή, δεν ακούγεται τσιμουδιά για την ταπείνωση της χώρας.

Τέταρτον: Καλά κάνουν, Ναι καλά κάνουν όπως ακριβώς το ακούτε, οι Σκοπιανοί και προστατεύουν τα σύνορα τους. Κάνουν αυτό που δεν έκαναν τα δικά μας τα σούργελα, όταν προσκάλεσαν σε ανοικτά σύνορα, τη μισή Ασία και ολόκληρη την Αφρική, με οδηγό τα ψευτοανθρωπιστικά τους νεφελώματα.

Πέμπτον: Στ αρχίδια μας, όπως ακριβώς το ακούτε, στ αρχίδια μας και οι "επενδυτές" του Μαρδα και οι "πρόσφυγες" της νεοταξίτικης "Αριστεράς". Εμείς αυτό που βλέπουμε κι αυτό που ακούμε να καταγγέλλεται  από τους ελάχιστους πραγματικούς πρόσφυγες, είναι πως στον Πειραιά αλωνίζουν συμμορίες και πρεζόνια που τρυπιούνται για τη δόση τους, και στη συνέχεια μαχαιρώνονται σε μεταξύ τους συμπλοκές. Αυτοί δεν είναι πρόσφυγες αλλά κοινοί εγκληματίες. Τελεία και παύλα. Τους συνέλαβε κανείς ή θα υποβάλουν και αυτοί αίτηση για πολιτικό άσυλο στην ψωροκώσταινα του εθνομηδενισμού???

Έκτον: Προβοκάτορες, πράκτορες και συμμορίες λειτουργούν ασύδοτα μέσα στους περίφημους "αλληλέγγυους", σπρώχνοντας σε συντονισμένη εξέγερση τους λαθροεισβολείς. Όποιος δε θέλει να ταυτίζεται με αυτούς, έχει υποχρέωση να αποχωρήσει αυτή τη στιγμή από αυτό το επικίνδυνο θέατρο πρακτόρων και συμμοριών. Όποιος παραμένει τώρα που έχει πια αποδειχτεί ο αντεθνικός, ο επικίνδυνος και προβοκατόρικος ρόλος τους, είναι απλά συνένοχος και ενδεχομένως να καταστεί σύντομα υπόλογος για εσχάτη προδοσία.

Έβδομον: Καλούμε όποιον καλοπροαίρετο αγωνιστή αλλά και προσωπικά τον Άγγελο Χάγιο, να μαζέψει όποιους θεωρεί ότι παρασύρθηκαν από τα ρεμάλια και τους προβοκάτορες, και να διαχωρίσει τη θέση του απ όσα συμβαίνουν στον Πειραιά και την Ειδομένη αυτή τη στιγμή και από όσα προετοιμάζονται για το μέλλον. Σε διαφορετική περίπτωση είναι βαρύτατη η ευθύνη που επωμίζεται ο ΑΝΤΑΡΣΥΑ στο σύνολο του, για τον εναγκαλισμό του με όλους αυτούς. 

Και Προσωπικά δεν έχω αντίρρηση γι αυτή την ευθύνη αν επιμείνει να την "αξίζει" με τη στάση του. Όμως όσοι αφελείς θα συνεχίσουν να ακολουθούν αυτές τις συμμορίες στον επικίνδυνο κατήφορο, οφείλουν να ξέρουν ότι παίζουν με τη φωτιά ενώ δρομολογούνται επικίνδυνες εξελίξεις. 

Ας διαλέξουν όλοι λοιπόν αυτή τη στιγμή αν θα είναι με τους "αντιρατσιστές" η με την πατρίδα που μπαίνει στον αστερισμό της εθνικής τραγωδίας. Τέλος οι μάσκες... Τέλος για όλους.

Η μίζερη πολιτική τους αθλιότητα και ο δόλιος κυνισμός

Θ. Παπανικολάου

Πηγή: περιοδικό Ρεσάλτο

Απαιτείται ιδιαίτερη πολιτική ανάλυση για να ερμηνευθεί το φαινόμενο της καθεστωτικής και συχνότατα επιδοτούμενης ενσωμάτωσης των παλιών, ηρωικών «αριστεριστών», πάντα βεβαίως με αναρτημένες τις «αγωνιστικές» σημαίες του αντιεθνικισμού, του αντιρατσισμού, της πολυπολιτισμικότητας, των δικαιωμάτων των «ιδιαιτεροτήτων» κ.λπ…Αυτοί οι πάλαι ποτέ «αδιάλλακτοι» κατά του καπιταλισμού και κάθε εξουσίας, σήμερα ποζάρουν σε κυβερνητικά έδρανα μιας «αριστερής» κυβερνητικής ΑΠΑΤΗΣ, η οποία ξεπερνάει σε δολιότητα και μοχθηρία και τις δεξιές κυβερνήσεις…
 
Αυτοί οι πάλαι ποτέ υστερικοί της σοσιαλιστικής επανάστασης, σήμερα έχουν μεταλλαχτεί σε υστερικά ανδρείκελα των νέων αποικιοκρατών…

Ο Δρίτσας και η Τασία Χριστοδουλοπούλου είναι από τις πλέον χαρακτηριστικές περιπτώσεις: Στέλεχος της ΟΣΕ (Οργάνωση Σοσιαλιστική Επανάσταση) ο πρώτος και της «Κ.Ο Μαχητής» η δεύτερη, στα παλιά …ηρωικά χρόνια!

Όλη η μίζερη πολιτική τους αθλιότητα και ο δόλιος κυνισμός τους απαστράπτει στην προσπάθεια να υψώσουν τον αυτό-εξευτελισμό τους σε «ηρωική» πράξη για «να κρατηθεί ανοιχτός ο δρόμος για μια μάχη που δεν πρέπει να ρίξουμε τις ασπίδες και πρέπει να συνεχίσουμε να τη δίνουμε»!!!

Διαβάστε την αυθάδεια της δόλιας αντιστροφής των εννοιών του Δρίτσα:

«Σε αυτή την κρίσιμη στιγμή, κάποιοι επέλεξαν να μείνουν πιστοί στις προγραμματικές τους δεσμεύσεις και να συνεχίσουν να δίνουν τη μάχη, κάποιοι άλλοι- σε αυτούς ανήκω κι εγώ- επέλεξαν με βάση τη σκληρή πραγματικότητα και τους κινδύνους που υπήρχαν, να δεχθούν ακόμη και την προσωπική αυτοακύρωση μιας διαδρομής 50 ετών για χάρη ενός πολύ πιο αναγκαίου στόχου αυτής της περιόδου να κρατηθεί ανοιχτός ο δρόμος για μια μάχη που δεν πρέπει να ρίξουμε τις ασπίδες και πρέπει να συνεχίσουμε να τη δίνουμε»

Ολόκληρη την απολογία του Δρίτσα, εδώ:
http://www.enikos.gr/politics/382307,Dritsas-Dex8hka-akomh-kai-thn-proswpikh-aytoakyrwsh-mias-diadromhs-50-etwn--BIN.html

Αυτό-ακυρώνται για να παραμείνει στη μάχη της σωτηρίας της Ελλάδας!!!

Άλλος σωτήρας με την κουτοπονηριά του «αριστερού» προνομίου: Αυτού που δεν διαθέτουν οι δεξιοί.

Ο Δρίτσας το παίζει σωτήρας, ενώ εκτελεί τα μνημόνια των μαφιόζων του χρήματος και του 4ου Ράιχ, με τη δολιότητα του «αριστερού» αγωνιστή, με τη δολιότητα της εμπορίας των αγώνων, με τη δολιότητα του θυσιαζόμενου (αυτό-ακύρωση) για να μείνει «ανοικτός ο δρόμος του αγώνα»: Τέτοιο ασύστολο και κυνικό δούλεμα…

Φυσικά σε κάθε δούλεμα και πολιτική υποκρισία, και σε κάθε είδος πολιτικού εμπορίου (ιδιαίτερα των «αριστερών» σφετεριστών) κυριαρχεί το ψεύδος.

Για ποια 50 χρόνια αγώνων μας μιλάει ο Δρίτσας; Για τα χρόνια που αγωνιζόταν, μέσα από τις γραμμές του ΣΥΡΙΖΑ (ενός κόμματος που και η ίδια η έννοια του επαναστατικού αγώνα προκαλεί αλλεργία), για να αναρριχηθεί στο καπιταλιστικό κοινοβούλιο και στην κυβέρνηση των νέων αποικιοκρατών;

Ο «Αγώνας» για αυτούς τους κυρίους είναι ακριβώς αυτή η καθεστωτική «αναρρίχηση», μέσω του σφετερισμού των αγωνιστικών παραδόσεων και εννοιών και συχνά μέσω …κατακτήσεων των «ιμάντων» της καθεστωτικής ενσωμάτωσης: ΜΚΟ και ποικίλες μορφές επιδοτήσεων…

Ο Αγώνας γι αυτούς τους κυρίους είναι οι λεονταρισμοί στα λόγια η ΥΠΟΤΑΓΗ και ο χαμαιλεοντισμός στην ΠΡΑΞΗ. Διαβάστε ενδεικτικά, εδώ:
http://sibilla-gr-sibilla.blogspot.gr/2016/04/blog-post_247.html



Στα χνάρια του Τσίπρα και ο «αριστεριστής» της «αυτό-κύρωσης» της «επαναστατικής του αξιοπρέπειας»!!!

Φυσικά το ζεύγος Δρίτσα – Χριστοδουλοπούλου αποτελεί το πιο χαρακτηριστικό και κραυγαλέο παράδειγμα…

Πλήθος πρώην «αδιάλλακτων επαναστατών», όλου του αριστερού και αντιεξουσιαστικού φάσματος, «συνωστίστηκαν» στο ΣΥΡΙΖΑ για να φέρουν την αριστερά στην κυβερνητική εξουσία. Στην πραγματικότητα για να διαχειριστούν και γευθούν τους σαγηνευτικούς καρπούς της καπιταλιστικής εξουσίας.

Σήμερα οι περισσότεροι, ενώ μέχρι την τελευταία στιγμή στήριζαν την κυβέρνηση της «αριστερής» ΑΠΑΤΗΣ και της παρείχαν «άλλοθι» («διαφωνούμε με το νέο Μνημόνιο, αλλά την στηρίζουμε- τέτοιος «επαναστατικός» οπορτουνισμός), έχουν μετακομίσει στη ΛΑΕ του Λαφαζάνη, αναπαράγοντας τις ίδιες παλιές αυταπάτες…

Αυτό το φαινόμενο της αλματώδους ενσωμάτωσης των πρώην «σκληρών» αριστεριστών στο σύστημα με «οχήματα» …παρδαλά σχήματα αριστερών ψευδαισθήσεων και σφετερισμών, χρήζει, όπως είπαμε, ιδιαίτερης μελέτης…

Ωστόσο, δεν μπορεί να μην επισημάνουμε την κοινή συνισταμένη αυτής της εξέλιξης: Τον εθνομηδενισμό όλων αυτών, το υστερικό τους μένος ΥΠΕΡ των «ανοικτών συνόρων», ΥΠΕΡ κάθε «ιδιαιτερότητας», καθώς και την αυτό-ανακύρηξη τους σε «κέντρο» παραγωγής και διανομής «επαναστατικών ενσήμων» και «πιστοποιητικών κοινωνικών φρονημάτων» σχετικά με το «ρατσισμό», τον «εθνικισμό» και το «φασισμό»…

Στον τομέα που διαπρέψανε όλοι αυτοί οι «αριστεριστές» (πρώην και νυν) είναι αυτός του «αντιρατσισμού», του «αντιεθνικισμού», του «αντιφασισμού», γενικά όλων αυτών των νέων ιδεολογημάτων των «ανοικτών συνόρων»…

Θα καταγραφούν στην ιστορία σαν την ιδεολογική και πολιτική αστυνομία των νέων «πιστοποιητικών κοινωνικών και πολιτικών φρονημάτων»: Το νέο αυτό «φακέλωμα» του ελληνικού λαού που θα χαρακτηρίζει, κάθε αντιστασιακή πράξη και Λόγο στη νέα αποικιοκρατία, σαν «ρατσισμό», εθνικισμό», «φασισμό» και CIA…

Επαναλαμβάνουμε: Αυτό το ιστορικό μας δράμα θέλει ιδιαίτερη ανάλυση…

Αν θέλουμε μια πραγματικά ειρηνική κοινωνία, ο μόνος τρόπος για να την έχουμε είναι η νόμιμη βία

Θάνος Τζήμερος
Πηγή: http://marketnews.gr/

 

Σπάζω το παράθυρο και μπαίνω στο σπίτι σου. Κάθομαι στον καναπέ, και για να σε καθησυχάσω, σού λέω ότι δεν έχω σκοπό να μείνω, απλώς θα με φιλοξενήσεις για λίγο μέχρι να πάω να κάνω το ίδιο στο σπίτι του γείτονα. Μαθαίνω ότι ο γείτονας έχει βάλει σιδεριές παντού και το εγχείρημά μου δυσκολεύει. Αλλάζω σχέδια. Σου ανακοινώνω ότι θα μείνω στο σπίτι σου μέχρι να πείσεις εσύ τον γείτονα να με δεχτεί. Εσύ προσπαθείς, αλλά ο γείτονας είναι αμετάπειστος. Θυμώνω και σου κάνω το σπίτι λαμπόγυαλο. Εσύ οφείλεις να μου φέρνεις φαγητό, ρούχα, και φάρμακα τα οποία αν δεν μ’ αρέσουν θα σου τα πετάξω στα μούτρα. Κι όταν τα σπάω μέσα στο σπίτι σου, οφείλεις να με κοιτάς με κατανόηση και να μου μιλάς ήρεμα για να με καλμάρεις. Αν μου πεις «σήκω και φύγε» ή αν τολμήσεις να φωνάξεις την αστυνομία είσαι ένας βίαιος φασίστας!

Αυτή την άποψη βέβαια, πολύ πιθανόν να την ασπάζεται και η αστυνομία ή μάλλον ο πολιτικός της προϊστάμενος γιατί, και να ’ρθει, θα μου πει “σας παρακαλώ κύριε, μπορείτε να βγείτε από το σπίτι του ανθρώπου;” Φυσικά εγώ δεν θα το κουνήσω ρούπι, και η αστυνομία θα πει “καλά, όπως θέλετε κύριε, εμείς μια συμβουλή δώσαμε” και θα αποχωρήσει άπρακτη.

Αυτού του είδους τα προβλήματα οι οργανωμένες κοινωνίες τα έχουν λύσει εδώ και 4000 χρόνια τουλάχιστον. Όταν η ζωή ξεπέρασε το στάδιο του νόμου της ζούγκλας, οι κοινωνίες συμφώνησαν να φτιάξουν νόμους και ανέθεσαν την ευθύνη της εφαρμογής τους σε θεσμούς στους οποίους παραχώρησαν το μονοπώλιο της νόμιμης βίας. 

Εδώ και 4000 χρόνια οι άνθρωποι καταλαβαίνουν ότι όταν κάποιος επιμένει να μη συμμορφώνεται με τον νόμο, ο μόνος τρόπος που θα τον υποχρεώσει να το κάνει είναι η βία. Σήμερα, νόμιμη βία δικαιούται να χρησιμοποιεί η αστυνομία και σε ειδικές περιπτώσεις ο στρατός. 

Η Ελλάδα της αριστερής παράνοιας αυτό δεν το έχει καταλάβει ακόμα. “Με τη βία θα τους αναγκάσετε να φύγουν από την Ειδομένη;” ρωτάει έκπληκτος, γουρλώνοντας τα μάτια ο δημοσιογράφος του πρωινάδικου έναν “κυβερνητικό παράγοντα”. Ο άλλος ξεροβήχει, ξεροκαταπίνει, δεν ξέρει τι να πει και ψελλίζει ένα “ε, να, πιστεύουμε ότι με διάλογο και καλή θέληση θα βρεθεί λύση”.

Εν τω μεταξύ, η σιδηροδρομική γραμμή έχει κλείσει, μεταφορές δεν γίνονται, κι όσες εταιρείες διακινούσαν τα προϊόντα τους, δεν μπορούν να το κάνουν. Αποτέλεσμα: εισοδήματα χάνονται, νέα λουκέτα προστίθενται στα παλιά, άνθρωποι μένουν χωρίς δουλειά.  

Αυτό δεν είναι βία για την παρανοϊκή αριστερά. 

Οι άνθρωποι στων οποίων τα χωράφια έχουν εγκατασταθεί οι “θα μείνω εδώ όσο γουστάρω” εμποδίζονται από το να τα καλλιεργήσουν. 

Αυτό δεν είναι βία για την παρανοϊκή αριστερά. 

Οι επαγγελματίες του τουρισμού στα νησιά, που περιμένουν την καλοκαιρινή σεζόν για να ζήσουν, βλέπουν τις κρατήσεις να ακυρώνονται, την περιουσία τους να απαξιώνεται κι αν έχουν πάρει δάνειο, την κατάσχεση να έρχεται. 

Αυτό δεν είναι βία για την παρανοϊκή αριστερά. 

Οι κάτοικοι του κέντρου, πλέον και του Πειραιά, δεν τολμούν να ξεμυτίσουν από την πόρτα τους. 

Αυτό δεν είναι βία για την παρανοϊκή αριστερά.

Αλλά πότε το να κάνεις ό,τι γουστάρεις χωρίς επιπτώσεις θεωρήθηκε βία από την παρανοϊκή αριστερά; 

Τα μουτζουρώματα κτηρίων και πινακίδων, το “γράφω και κολλάω ό,τι μου καπνίσει όπου μου καπνίσει”, οι καταλήψεις, οι αποκλεισμοί δρόμων, οι βανδαλισμοί, η πυρπόληση αυτοκινήτων, κτηρίων και ανθρώπων, το "άβατο" των Εξαρχείων, ο τραμπουκισμός, οι ξυλοδαρμοί ακόμα και η δολοφονία αντιπάλων ήταν δικαιολογημένες αντιδράσεις “ευαίσθητων δημοκρατών” στον… φασισμό του καπιταλιστικού συστήματος. Αυτή την παράνοια την σιγοντάρησαν οι πάντες: τα ΜΜΕ, οι “διανοούμενοι”, ο δήθεν αστικός κόσμος. Άλλοι ευθέως κι άλλοι εμμέσως, ανακαλύπτοντας ελαφρυντικά, την ώρα που τα βλαστάρια τους έφτιαχναν μολότωφ στο γκαράζ της Πόρσε του μπαμπά.

Ε, λοιπόν, όχι! Μεγαλύτερη βιαιότητα από το δόγμα της “μη βίας” δεν υπάρχει. Όχι μόνο αναγκάζει φιλήσυχους, αθώους ανθρώπους να υφίστανται τα πάνδεινα αλλά παγιώνει στο σύνολο του πληθυσμού το συναίσθημα του απροστάτευτου, του πολίτη ενός ανύπαρκτου κράτους, στο οποίο δύναμη, άρα και πιθανότητες επιβίωσης, έχει μόνο το οργανωμένο έγκλημα, ποινικό και πολιτικό.

Αν θέλουμε μια πραγματικά ειρηνική κοινωνία, ο μόνος τρόπος για να την έχουμε είναι η νόμιμη βία: άτεγκτη, ισοπεδωτική για οποιονδήποτε παρανομεί, χωρίς πολιτικά φίλτρα για το πότε εφαρμόζεται και πότε όχι, και, φυσικά, χωρίς ψευδοανθρωπιστικά κριτήρια. Οι καταληψίες της Ειδομένης της πλατείας Βικτωρίας και του Πειραιά είναι κατ΄αρχήν ΠΑΡΑΝΟΜΟΙ μετανάστες. 

Μπήκαν στη χώρα παράνομα κι ο νόμος προβλέπει τουλάχιστον τρίμηνη ΦΥΛΑΚΙΣΗ και τουλάχιστον 1.500 ευρώ ΠΡΟΣΤΙΜΟ για τον καθένα. Αν θέλουμε να έχουμε σύνορα. Αλλιώς να επισημοποιήσουμε το ξέφραγο αμπέλι για να αποκτήσουμε ακόμα μια διεθνή πρωτοτυπία. Η παράνομη είσοδος, λοιπόν, σημαίνει ΣΥΛΛΗΨΗ και κράτηση μέχρι να εξακριβωθεί ποιος είναι πραγματικά πρόσφυγας πολέμου και ποιος βρήκε πόρτα ανοιχτή και χώθηκε. Μα, μπορείς να συλλάβεις 10.000 άτομα; Φυσικά! Αν χρειαστεί να επέμβει ο στρατός, θα επέμβει ο στρατός. Και θα μείνουν υπό κράτιση σε κέντρα όπως τα σημερινά. Ναι, με ανθρώπινες, αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσης. Αλλά υπό ΚΡΑΤΗΣΗ!

Όσοι προέρχονται πραγματικά από εμπόλεμες περιοχές της Συρίας θα προωθηθούν στην Ευρώπη σύμφωνα με τις ποσοστώσεις και οι υπόλοιποι θα έχουν τις εξής δύο επιλογές: ή φεύγουν για τη χώρα τους αμέσως (με αεροπορικό εισιτήριο δώρο από τις ΜΚΟ…) ή πληρώνουν το πρόστιμο, εκτίουν την ποινή και απελαύνονται μετά. Θα τους δινόταν η δυνατότητα δωρεάν τηλεφωνικής επικοινωνίας με όλη την παρέα που περιμένει στο Πακιστάν ή στην Τουρκία το "πράσινο φως". Ο δρόμος για την παράνομη μετανάστευση δεν κλείνει στο Αιγαίο. Κλείνει στο τηλέφωνο. Όταν τα ξαδέρφια στο Πακιστάν ή στο Αφγανιστάν ακούσουν τον επίδοξο μετανάστη να τους λέει: “Καρντάσια, είμαι στη φυλακή και θα με απελάσουν. Τζάμπα τα λεφτά που έδωσα και η ταλαιπωρία που έφαγα. Μην έρθετε."

Ναι, λοιπόν, δια της βίας θα φύγει. Αλλά είναι απείρως μικρότερη βία από αυτό που γίνεται σήμερα σε όλη τη χώρα και απείρως μικρότερη τραγωδία από το να μαζεύεις καραβανιές πτώματα από τη θάλασσα. Δεν μπορείς να τα έχεις όλα σ΄ αυτόν τον μάταιο κόσμο.

Είμαστε εντελώς εκτεθειμένοι στην παράνοια που τεχνηέντως καλλιεργεί η ψευτοαριστερή συμμορία Τσίπρα

Είμαστε φτωχοί αλλά έχουμε την αγάπη μας

Δέσποινα Λιμνιωτάκη

Πηγή: http://marketnews.gr

Παρακολουθώ από τα δελτία ειδήσεων όλους τους εξαγριωμένους κατοίκους των χωριών και των πόλεων που βλέπουν τις περιοχές τους να υποβαθμίζονται.  Παρακολουθώ και τους ανθρωπιστές αυτής της χώρας να διαψεύδουν τα δελτία ειδήσεων, αρνούμενοι την πιθανότητα να υποβαθμιστεί μια περιοχή όταν υπάρχει αγάπη-ομόνοια-φιλαλληλία.  

Κάπου εκεί μέσα διακρίνω την επιτυχία της κυβέρνησης να μετατρέψει ορισμένα ζητήματα σε θέματα ταμπού, έτσι ώστε να υποφέρεις χωρίς να μπορείς να βγάλεις κιχ μη τυχόν και σε πουν ξερωγώ.  Μπορώ να διακρίνω και κάτι άλλο: τη μεγάλη πιθανότητα να πιαστούν άνθρωποι μαλλί με μαλλί ή να οπλιστεί κανένα χέρι πρώην φιλήσυχου οικογενειάρχη.  Είμαστε εντελώς εκτεθειμένοι στην παράνοια που τεχνηέντως καλλιεργεί το παρεάκι Τσίπρα, σε σημείο που οι άνθρωποι να έχουν απομείνει απροστάτευτοι απέναντι σε αυτό που τους λέει το κεφάλι τους.  

Λογική υπάρχει, αλλά μαντέψτε τι! – κάθε προσπάθεια αμφισβήτησης του καθεστώτος αντιμετωπίζεται ως ρατσιστικό παραλήρημα. 

Αν για παράδειγμα τολμήσεις να ψελλίσεις ότι τα πράγματα είναι εκτός ελέγχου, ότι μας κυβερνά η αναρχία, ότι δεν υπάρχει κανένα σχέδιο για κανέναν και ότι ζούμε εδώ και πολύ καιρό σε mode ο σώζων-εαυτόν-σωθήτω, είσαι τουλάχιστον κιοτής.  Αν ακόμα τους παρουσιάσεις δεδομένα που δείχνουν ότι τα κρούσματα βίας και εγκληματικότητας έχουν πολλαπλασιαστεί, ότι ο τουρισμός είναι δέσμιος του οίκτου των αλληλέγγυων (οι οποίοι – διαμαρτύρομαι - δεν αγαπάνε όλο τον κόσμο, αγαπάνε μόνο αυτούς που μπορούν να χειραγωγήσουν), ότι αν παρακωλύεις τις διαδικασίες ελέγχου και εξειδικευμένης παροχής ιατρικής βοήθειας και ψυχοκοινωνικής στήριξης για τους ανθρώπους που πρέπει να μεταφερθούν σε κέντρα φιλοξενίας, τότε γίνεσαι κομμάτι του μεγάλου δικτύου των traffickers που εργάζονται με την εξαθλιωμένη απελπισία: ε είσαι εχθρός του λαού.  Με τέτοια μυαλά, δεν έχουμε σωσμό.

Ο φόβος ως φυσιολογική αντίδραση στο άγνωστο, στην αβεβαιότητα, στην αδυναμία κάλυψης των υποχρεώσεων, έχει δαιμονοποιηθεί.  Πρέπει να προσέξεις τη συμπεριφορά σου να είναι comme-il-faut σαν ανταμώσεις στο διάβα σου μπλοκ μεταναστών που έχει κάνει κατάληψη την εθνική οδό και ζητάει διαπιστευτήρια για να σου επιτρέψει την ομαλή συνέχιση της πορείας (ξέρω, ξέρω, θα πείτε ότι είναι μεμονωμένο περιστατικό.  Ζούμε μεμονωμένα περιστατικά εδώ και χρόνια).  Καραδοκούν και τα κοινωνικά δίκτυα να σε στιγματίσουν. 

Θυμάμαι σε κάτι παλιές, δακρύβρεχτες ελληνικές ταινίες να χρησιμοποιούν την απόλυτη φράση «είμαστε φτωχοί, αλλά έχουμε την αγάπη μας».  Από τότε που φτωχοποιηθήκαμε σαν χώρα, ψάχνω την αγάπη που όλοι περιγράφουν επιτακτικά.  Πείτε το μερικές ακόμα φορές, μήπως το πιστέψετε.  Πολίτες στρέφονται εναντίον πολιτών για τις πολιτικές επιλογές τους, τις πρώην και, προκαταβολικά, για τις επόμενες, αφού σε ένα μεγάλο ποσοστό οι επόμενες εκλογές θα είναι ποτισμένες στο θυμό, στο μίσος και στην επιθυμία για εκδίκηση.  Είμαστε πράγματι φιλόξενος λαός και αυτό είναι υπέροχο, αλλά έχουμε αρχίσει σοβαρά να αποστρεφόμαστε ο ένας τον άλλον μέσα στην ίδια χώρα.  Το «διαίρει και βασίλευε» λειτουργεί με μεγάλη επιτυχία.

Ο βασιλιάς όμως είναι γυμνός.  Και όχι μόνο αυτό, αλλά έχει αφήσει τη διακυβέρνηση της χώρας στα μπουλούκια και σε κάτι αλαφροΐσκιωτους που νομίζουν ότι αυτό το χάλι είναι ευτοπία.  Ανάμεσα στα δύο άκρα της αποστροφής της νέας πραγματικότητας και της - χωρίς διάκριση - αποδοχής της πολιτικής και κοινωνικής απορρύθμισης , θα επιλέξω το ρεαλισμό.

 

Έρχεται και τέταρτο -σκληρότερο- μνημόνιο, παράλληλα με το τρίτο

Κούρταλη Ελευθερία 

Πηγή: http://marketnews.gr/

«Tα νούμερα πρέπει να βγαίνουν. Αυτές είναι οι μαγικές λέξεις», δήλωσε η Λαγκάρντ την Τρίτη σε ότι αφορά το ελληνικό πρόγραμμα. Κάτι αντίστοιχο είχε πει και ο Τόμσεν στην συνομιλία του με την Βελκουλέσκου που διέρρευσε το Σάββατο. Συγκεκριμένα είπε πως αν δεν δεχθούν οι Ευρωπαίοι έναν χαμηλότερο στόχο για το πρωτογενές πλεόνασμα (ο οποίος θα συνδυαστεί με παρεμβάσεις στο χρέος), το ΔΝΤ θα πει ότι δεν βγαίνουν τα νούμερα, οπότε δεν υπάρχει συμφωνία.

Σε ότι αφορά την θέση του ΔΝΤ για το πώς θα κινηθεί η αξιολόγηση, είναι επίσης ξεκάθαρη μέσα στο έγγραφο και όπως αποκαλύπτεται την γνωρίζουν ήδη οι Ευρωπαίοι, αλλιώς… δεν θα είχε επιστρέψει το ΔΤΝ στην Αθήνα. 

Ουσιαστικά το Ταμείο θέλει να υπάρξουν δύο προγράμματα για να κλείσει η αξιολόγηση. Ένα για το τρέχον πρόγραμμα της συμφωνίας του καλοκαιριού, και ένα για το χρέος, κάτι το οποίο μάλιστα συζήτησαν ο Τόμας Βϊζερ και το EWG την προηγούμενη Παρασκευή. 

Μάλιστα ο Τόμσεν υπογραμμίζει ότι «ουσιαστικά πρέπει να συμφωνήσουν να κάνουν τους δικούς μας στόχους το βασικό σενάριο».

Το Ταμείο, με απλά λόγια, θέλει να υπάρξει και ένα νέο τέταρτο μνημόνιο μέσα στο τρέχον, μεταξύ Ελλάδας και ΔΝΤ.

H Βελκουλέσκου σημείωσε επίσης πως «αν το ΔΝΤ επιμένει και υπάρξει συμφωνία με τους ευρωπαίους για το χαμηλότερο στόχο τότε θα επιστρέψουμε στην Αθήνα στις 2 Απριλίου».

Οπότε, το ΔΝΤ επέστρεψε γιατί προφανώς οι Ευρωπαίοι έχουν δεχθεί την πρόταση-απαίτησή του και αυτή δεν είναι άλλη από τα δύο… παράλληλα μνημόνια. Στο πρώτο θα υπάρξει συμφωνία για όλες τις μεταρρυθμίσεις και άμεση νομοθέτηση ασφαλιστικού-φορολογικού -  κάτι που θα συνοδεύεται και με την εκταμίευση μέρους της δόσης, και στο δεύτερο θα ανοίξει και θα συμφωνηθεί το κεφάλαιο «χρέος» με ότι… μέτρα συνεπάγεται. Υπάρχει, σύμφωνα με πληροφορίες και η προοπτική τα κόκκινα δάνεια να μεταφερθούν και αυτά στο δεύτερο αυτό κομμάτι της αξιολόγησης, καθώς σε αυτό το μέτωπο το χάσμα παραμένει μεγάλο.

Όπως σημείωσε η Ντέλια (στις 19 Μαρτίου θυμίζουμε), «θα επιστρέψουμε στην Αθήνα στις 2 Απριλίου και θα προσπαθήσουμε να πάρουμε αυτό το 2,5% ( δηλαδή μέτρα ύψους 2,5% του ΑΕΠ αντί για 4,5% που ζητούσε), και αυτό είναι μόνο το πρώτο στάδιο. Για το δεύτερο στάδιο αυτό δεν φτάνει». 

Σε αυτήν την περίπτωση το ΔΝΤ θα στηρίξει την Ελλάδα στην προσπάθεια της να πετύχει χαμηλά πλεονάσματα (1,5% από 3,5% που θέλει η Κομισιόν) και στην ελάφρυνση χρέους.

Ο Τόμσεν με λίγα λόγια, έχει ήδη ενημερώσει τους Ευρωπαίους και άρα είναι ενήμερη και η ελληνική κυβέρνηση, ότι πρέπει να υπάρξει ένα… νέο οικονομικό πρόγραμμα, ουσιαστικά ένα τέταρτο μνημόνιο, ανάμεσα σε Ελλάδα και ΔΝΤ, που θα έχει στόχο την ελάφρυνση του ελληνικού χρέους. Ωστόσο θα συνοδεύεται με σκληρότερους όρους από το υπάρχον πρόγραμμα, δηλαδή με νέα μέτρα που δεν υπάρχουν στη συμφωνία του Ιουλίου. 

Γι αυτόν τον λόγο η κυβέρνηση «χτυπιέται» να λέει ότι δεν δεχόμαστε μέτρα πέραν των συμφωνηθέντων, για αυτό φέρεται αν εγκαταλείπει την ιδέα περί ελάφρυνσης χρέους υποβαθμίζοντας την αναγκαιότητά της αυτή τη στιγμή, και γι αυτό προσπαθεί να διώξει το ΔΝΤ. Αλλά μάταια. Όπως είπε και ο Ντομπρόβσκις όμως, ο Τσίπρας επέλεξε να πάρει αυτόν τον δρόμο…

Ο Τόμσεν το είπε ξεκάθαρα. Εάν οι Ευρωπαίοι δεν δεχθούν τις εκτιμήσεις του Ταμείου για την ελληνική οικονομία, τότε το Ταμείο δεν μπορεί  να χρηματοδοτήσει κάτι που «δεν βγαίνει», και το ισχύον πρόγραμμα «δεν είναι συμβατό με την ελάφρυνση χρέους».

Το πόσο «καίγονται» οι ευρωπαίοι, και ιδιαιτέρα η Γερμανία, να παραμείνει το ΔΝΤ, είναι γνωστό, και επιβεβαιώθηκε στην συνάντηση Μέρκελ-Λαγκάρντ την Τρίτη στο Βερολίνο. 

Αυτό λοιπόν, τι σημαίνει και γιατί το κρύβει η κυβέρνηση; Πολύ απλά γιατί αυτό το μνημόνιο θα τρέχει ταυτόχρονα με την συμφωνία του Αυγούστου,  και η Ελλάδα έτσι θα είναι σε δύο μνημόνια ταυτόχρονα.

Όχι απλά δεν σκίσαμε τα μνημόνια αλλά σε λίγο θα τρέχουμε δύο μνημόνια μαζί. Για γέλια και για κλάματα…

Η οικονομία, η αλαζονεία Τσίπρα και τα σενάρια για κάλπες

Μανώλης Κοττάκης
Πηγή: Δημοκρατία 

 Μεγάλο κατάστημα ηλεκτρονικών ειδών, με παρουσία δεκαετιών στον χώρο, κλείνει. Μεγάλο σούπερ μάρκετ, με όνομα βαρύ σαν Ιστορία, στην ουσία είναι πτωχευμένο - με το ζόρι το κρατούν οι τράπεζες στη ζωή. Τα μισά καταστήματα στην Κύπρου της χλιδάτης Γλυφάδας έχουν κατεβάσει ρολά. Ο μανάβης της γειτονιάς διαμαρτύρεται ότι η τετραμηνία του ΤΕΒΕ του έφθασε αδικαιολόγητα αυξημένη - από 800 ευρώ κοντεύει να πληρώσει χιλιάρικο. Γιατροί και δικηγόροι σταμάτησαν να πληρώνουν την Εφορία - «ε, και τι θα μου κάνει;» διερωτώνται.

Εστιάτορες γκρινιάζουν συνεχώς για την αύξηση του ΦΠΑ στο 23% - «δεν βγαίνουμε» λένε και, όπου τους παίρνει, δεν κόβουν αποδείξεις. Κορυφαίος στον χώρο της εστίασης υποστήριζε πρόσφατα ότι με τζίρο 6.000.000 ευρώ από δύο καταστήματά του έχει περιθώριο κέρδους μόλις 4% - στην ουσία, η επιχείρησή του είναι κρατικοποιημένη. Με όποιον μιλάς από την αγορά αυτόν τον καιρό, καταλαβαίνεις... Ο μόνος που δεν καταλαβαίνει είναι η κυβέρνηση. Με την ψευδαίσθηση που της δημιουργεί όποια κατανάλωση η οποία οφείλεται στα έτοιμα, τα οποία ο κόσμος τρώει από τον φόβο του κουρέματος καταθέσεων, τίποτε άλλο δεν υπάρχει που να δικαιολογεί την αισιοδοξία των ηγητόρων του ΣΥΡΙΖΑ. Τί-πο-τα!

Ουσιαστικά, ζούμε δύο παράλληλες πραγματικότητες: την πραγματικότητα του Μαξίμου και την πραγματικότητα των πολιτών. Η κυβέρνηση πορεύεται με αλαζονεία πάνω σε ένα σαθρό κοινωνικό έδαφος, υποτιμώντας την αντίδραση της μεσαίας τάξης. Το έγραψα και χθες, το επαναλαμβάνω σήμερα: Ναι, ο Τσίπρας έχει «καύσιμο πολιτική ύλη» με βάση τον σχεδιασμό που έχει κάνει για τα δάνεια κομμάτων, ΜΜΕ και λοιπές υποθέσεις. Ναι, έχει το ηθικό πλεονέκτημα, γιατί ο χρόνος είναι λίγος - δεν πρόλαβε να διαφθαρεί. Πλανάται πλάνη οικτράν, όμως, αν νομίζει ότι «έχω τον Κυριάκο για κολατσιό» και αν... γαργαλιέται για κάλπες τον Σεπτέμβριο, όπως του εισηγούνται κάποιοι με το επιχείρημα «να τους νικήσουμε πριν εφαρμοστούν τα μέτρα».

Γνωρίζω άριστα ότι η παρόρμηση και το ρίσκο είναι έμφυτα στοιχεία της προσωπικότητας του πρωθυπουργού και δεν θα εκπλαγώ αν αποτολμήσει να στήσει κάλπες το φθινόπωρο. Θέλει, άλλωστε, να αλλάξει εταίρο, να γίνει το ΠΑΣΟΚ, με το οποίο μεγάλωσε - απαιτείται έγκριση. Επειδή όμως στο παρελθόν και άλλοι πολιτικοί αντίπαλοι υποτιμήθηκαν (Γιώργος Παπανδρέου), ένα έχω να επισημάνω στον Αλέξη: Δεδομένης της στασιμότητας και της πεποίθησης που εδραιώνεται ότι στην οικονομία είναι η συνέχεια Σαμαρά επί τα χείρω, ας προσέχει μην τον φάνε για... κολατσιό οι πολίτες, αντί να φάει εκείνος για κολατσιό τον Κυριάκο. Τα βίτσια έχουν και ένα όριο.