Η αισθητική Πολάκη καθρέφτης του νεοέλληνα: Κουμπούρια, σφαγμένα πρόβατα, ψάρια που σπαρταράνε, μηχανές και περίσσευμα μαγκιάς

 Γράφει ο Δαρβίνος

Κουρδιστό Πορτοκάλι

Κουμπούρια, σφαγμένα πρόβατα, ψάρια που σπαρταράνε, μηχανές και περίσσευμα μαγκιάς στο fb του υπουργού Πολάκη. Και από την άλλη η νεολαία της ΟΝΝΕΔ που στις ένδοξες εποχές του εθνάρχη Καραμανλή διέσχιζε αλλαλάζοντας την Κηφισίας φορώντας τίμπερλαντ και οδηγώντας ράγκλερ. Οι ΟΝΝΕΔίτες μάλιστα ένα φεγγάρι είχαν αισθανθεί τόσο βέβαιοι για την παντοδυναμία τους και το βόλεμα στο Δημόσιο που δεν είχαν κίνητρο να εξελιχθούν σαν άνθρωποι με αποτέλεσμα να τους φάνε λάχανο οι νεολαίοι του ΠΑΣΟΚ που με την σειρά τους κατέλαβαν τις ζηλευτές θέσεις στο Δημόσιο και έγιναν golden boys-girls.

Λοιπόν οι ύβρεις του Πολάκη είναι θέμα αισθητικής αλλά μάλλον αυτή είναι η αισθητική που αποδέχεται η πλειοψηφία του ελληνικού λαού. Οσοι αρνούνται να δεχθούν την αισθητική Πολάκη μπαίνουν στο περιθώριο. Η αισθητική Πολάκη είναι η αισθητική της διαφήμισης των Jumbo, η αισθητική του χιούμορ του Σεφερλή, η αισθητική του τύπου που περπατάει στο Σύνταγμα και ρίχνει ροχάλες στην άσφαλτο.

Τα ελληνικά ΜΜΕ και κυρίως η διαφήμιση είναι τίγκα σε αιθητική Πολάκη και Σεφερλή-ένα γενικότερο αούα. Σε παρόμοια αισθητική που γαργαλάει τα πιο λαικίστικα ένστικτα του πολίτη-καταναλωτή είχε καταφύγει και η Ηλεκτρονική με την Πετρούλα, σε μια προσπάθεια να αποφύγει το μοιραίο. Η διαφήμιση στην Ελλάδα του 2016 είναι υαλουρονικής αισθητικής. Αυτό επιτρέπει σε διαφημιστάδες και media shops να πλουτίζουν αλλά τις εταιρίες-πελάτες τους να καταστρέφονται. Ηδη κάποιοι κάνουν λόγο για κανόνια που θα ακουστούν σύντομα και στο χώρο του αυτοκινήτου γι΄αυτό και η διαφημιστική έξαρση με τους ταλαίπωρους αντιπροσώπους να πετάνε τα λεφτά τους σε επιτήδειους της διαφήμισης χωρίς αποτέλεσμα.

Οσο για τους Πολάκηδες και τους όμοιούς του στον ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι παρά η επιστροφή των νεάντερταλ πασόκων. Σήμερα λοιπόν έχουμε να κάνουμε με τους νεοπασόκους που επέστρεψαν σαν Συριζαίοι, κραυγάζοντας το πολυπολιτισμικό σύνθημα Οτι φάμε, οτι πιούμε και ότι αρπάξει ο κώλος μας, σε μια κοινωνία όμως που είναι τόσο ψεκασμένη και χωρίς αντιστάσεις που το ανέχεται.

Σκέψου ότι τον Πολάκη τον χειροκροτούσαν γιατροί, επιστήμονες στο Μαρούσι. Δηλαδή συνάδελφοι του Πατούλη. Κανονικά κανείς ασθενής δεν πρέπει να επισκέπτεται γιατρούς στο Μαρούσι μετά από αυτό. Πως πήραν τα πτυχία τους αυτοί οι επιστήμονες; Ολα “Ιταλικά” είναι; Γι΄αυτό σας λέμε, η ελληνική κοινωνία έχει παρόμοια αισθητική με εκείνη του Πολάκη γι αυτό και καταπίνει αμάσητες διαφημίσεις σαν εκείνη με την Αντζελα Δημητρίου. Μια κοινωνία αούα που δεν έχει καμμία σχέση με τους πολίτες του Ρέικιαβικ που κατέκλυσαν τις πλατείες και ανάγκασαν τον πρωθυπουργό τους να παραιτηθεί επειδή το όνομά του βρισκόταν στα Panama Papers.

 

H αισθητική Πολάκη είναι ιός, είναι ιδεολογία που χαρακτηρίζει το πάρε δώσε στο ελληνικό δημόσιο αλλά και σε μεγάλο τμήμα του ιδιωτικού τομέα. Η αισθητική Πολάκη είναι το κατάλοιπο του τουρκικού “πολιτισμού” μετά από 400 χρόνια τουρκοκρατίας σ΄αυτή εδώ την Κολομβία των Βαλκανίων, των μιζαδόρων, της αρπαχτής, των κολλητών. Η αισθητική Πολάκη είναι η αισθητική της πλειοψηφίας των νεοελλήνων. Η Αισθητική του Κατσιαπλιά Ελληνα. Γι΄αυτό και επιλέγουμε διαχρονικά να μας κυβερνούν Κατσιαπλιάδες.

Τα χειρότερα έρχονται…

Αφιλοπατρία, εκκλησιομαχία και ψευτοπροοδευτικότητα στην ελλαδική "εκπαίδευση"

Του Δημήτρη Νατσιού
 

Σχόλιο του ΡΕΣΑΛΤΟ στο τέλος
 
Είναι γνωστό ότι τα ισχυρότερα δηλητήρια της νεοταξικής προπαγάνδας ενσταλάσσονται μες στα σχολεία.
 
Εκμεταλλευόμενοι οι εθνοαποδομητές την έμφυτη ευαισθησία και αθωότητα των παιδιών και την, λόγω φόβου, πρωτίστως, ή ανιάτου προοδευτικότητας, «προσαρμογής» κάποιων εκπαιδευτικών, επιβάλλουν και προωθούν τα εθνοκτόνα πονηρεύματά τους.

Έχω γράψει επανειλειμμένως για τα «σχολικά βιβλία», «πανέρια με οχιές», που εδώ και μία δεκαετία, διακινούνται στα σχολεία. Όσο προχωρεί ο καιρός και τα γεγονότα, κάποιες αναφορές στα βιβλία αυτά, αρχίζουν και γίνονται κατανοητές. Λες και κάποιοι γνώριζαν τα επερχόμενα και προετοίμαζαν ή, καλύτερα, αποκοίμιζαν το εύκολο και ανυπεράσπιστο θύμα: τους νέους.

Έχω ενώπιόν μου το βιβλίο «Νεοελληνική Γλώσσα» της Γ’ Γυμνασίου. Την ευθύνη για την επιλογή των κειμένων είχαν τέσσερις εκπαιδευτικοί. Την υψηλή εποπτεία όμως και την τελική έγκριση για την εκτύπωση του βιβλίου και την αποστολή του στα σχολεία, την είχε το τότε Παιδαγωγικό Ινστιτούτο και νυν Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής. (Θα έλεγα ότι ορθώς αφαιρέθηκε η λέξη «παιδαγωγικής». Η λέξη αγωγή, παράγεται από το ρήμα «άγω», που σημαίνει οδηγώ. Το ίδιο ρήμα στον μέλλοντα κάνω «άξω», από δω οι αξίες. Προφανώς οι ευφυείς και σοφοί πρόγονοί μας, μας διδάσκουν, μέσω του λαμπρού αυτού ετυμολογικού κατορθώματος, ότι η αγωγή πρέπει να άγει, να οδηγεί, το μέλλον της πόλης-πολιτείας, σε αξίες. Και πρώτη αξία η φιλοπατρία, διότι «μητρός τε και πατρός... τιμιώτερον εστί η πατρίς» κατά τον Πλάτωνα).

Το βιβλίο της Γ’ Γυμνασίου περιέχει 8 ενότητες: «1η ενότητα: Η Ελλάδα στον κόσμο. 2η: Γλώσσα-Γλώσσες και πολιτισμοί του κόσμου. 3η: Είμαστε όλοι ίδιοι. Είμαστε όλοι διαφορετικοί. 4η: Ενωμένη Ευρώπη και Ευρωπαίοι πολίτες. 5η: Ειρήνη-Πόλεμος. 6η: Ενεργοί πολίτες για την υπεράσπιση οικουμενικών αξιών. 7η: Τέχνη: Μία γλώσσα για όλους. 8η: Μπροστά στο μέλλον».

Εκ των περιεχομένων διαπιστώνουμε ότι το βιβλίο έχει μία σαφή παγκόσμια, παγκοσμιοποιητική διάσταση. Είναι «βιβλίο χωρίς σύνορα». Η υπερεθνική «ελίτ-αλήτ», εξ άλλου βδελύσσεται τα σύνορα. Οι ασυνόρευτες συνθήκες, τα ασυνόρευτα κράτη είναι ο διακαής πόθος τους, προς μεγίστη χαρά των μωαμεθανών λαθρομεταναστών και των ποικιλώνυμων «αλληλέγγυων» .

Κάποτε, σε τούτο τον τόπο, επιστρατεύονταν οι άριστοι των επιστημών και της τέχνης για την συγγραφή βιβλίων για την εκπαίδευση, γι’ αυτό ακόμη και σήμερα, παλιοί γέροντες, με νοσταλγία ανατρέχουν σ’ αυτά. Τώρα, όταν λήγει το σχολικό έτος, οι μαθητές, χαιρέκακα τα καίνε.

Τώρα το πιστοποιητικό επιλογής των «συγγραφέων» είναι η στάθμη της αφιλοπατρίας, εκκλησιομαχίας και ψευτοπροοδευτικότητας.

Μία σύντομη περιήγηση στο προς εξέταση βιβλίο της Γ’ Γυμνασίου θα καταδείξει το, όπως το ονομάζω, ύπουλο παιδομάζωμα.

Σελ. 11. Κείμενο: «Η ελληνική κοινωνία αλλάζει».

Διαβάζω: «Η ενεργή παρουσία των μειονοτήτων στην ελληνική κοινωνία διατάραξε τα τελευταία χρόνια την ως τότε κυρίαρχη εικόνα της αρμονικής εθνικής ομοιογένειας και έθεσε επιτακτικά πλέον το ζήτημα της συνύπαρξης διαφορετικών εθνοπολιτισμικών ομάδων.
Τα παιδιά στο σχολείο καλούνται να μάθουν να ξεχωρίζουν τα κοινά στοιχεία που έχουν μεταξύ τους κουλτούρες που στην πρώτη ματιά μοιάζουν διαφορετικές, να εκτιμούν την αξία άλλων πολιτισμών εκτός από τον δικό τους, να αναγνωρίζουν την ετερογένεια, και όχι την ομοιογένεια, ως βασικό χαρακτηριστικό των σύγχρονων κοινωνιών».

Υπογραφή, Χριστίνα Κουλούρη, καθηγήτρια πανεπιστημίου.

Σελ. 53. Κείμενο: «Πολυεθνικές τάξεις στο σχολείο».

«Αν κάποιος επισκεφθεί ανυποψίαστος ένα δημόσιο Δημοτικό σχολείο σε κάποιες γειτονιές της Αθήνας, θα ξαφνιαστεί: υπάρχουν τάξεις του Δημοτικού, όπου ένα στα τρία ή περισσότερα από τα παιδιά που φοιτούν έχουν την Ελλάδα για δεύτερη πατρίδα και τα ελληνικά για δεύτερη (και, καμιά φορά, σχεδόν άγνωστη) γλώσσα.
Την πρώτη φορά που βρέθηκα σε μία τέτοια τάξη, άκουσα έκπληκτος αλλά και ντροπιασμένος για την άγνοιά μου δασκάλους να μου εξηγούν πόσο ραγδαία αλλάζει η «εθνική» σύνθεση του μαθητικού πληθυσμού των δημόσιων Δημοτικών σχολείων χρόνο με τον χρόνο. Πόσο οι ίδιοι πελαγώνουν αβοήθητοι και ακαθοδήγητοι να διευθύνουν τις νέες πολυπολιτισμικές τους τάξεις. Πόσο πολύπλοκα και δύσκολα είναι τα εκπαιδευτικά, παιδαγωγικά και κοινωνικά προβλήματα που δημιουργεί η συνύπαρξη παιδιών διαφορετικής εθνικότητας, με πελώρια διαφορά επιπέδου στη γνώση της γλώσσας, τη μαθησιακή υποδομή και τις εξωσχολικές συνθήκες ζωής».

Και το κείμενο συνεχίζεται με τον συγγραφέα να επιχαίρει διότι οι τάξεις γίνονται «πλουσιότερες» και καλύτερες χάρις στους «ξένους». Υπογραφή: Π. Τσίμας, δημοσιογράφος.

Σελ. 65. Κείμενο: «Ε.Ε. και ελληνική ταυτότητα».

«Είμαστε όλοι εκτεθειμένοι σε αληθινό βομβαρδισμό πολιτιστικών προϊόντων που διαμορφώνονται σύμφωνα με τη διεθνή διαφημιστική προβολή. Τα κράτη-έθνη δεν ανέκοψαν, αλλά αδιαφόρησαν γι’ αυτή την εξέλιξη. Η Ελλάδα την ενίσχυσε μάλιστα έμμεσα με ιδεολογικό προσανατολισμό σε μία διαστρεβλωμένη και γι’ αυτό χωρίς απήχηση ελληνική και χριστιανική παράδοση και με αδιαφορία...».

Υπογραφή; Κώστας Σημίτης, πρώην πρωθυπουργός.

Σελ. 90. Κείμενο: «Η σκληρή πραγματικότητα του πολέμου».

«Ας μη μας ξεγελούν οι παρασημοφορήσεις και οι παρελάσεις, οι υποδοχές και οι παράτες. Στους πραγματικούς πολέμους υπάρχουν μόνο μαυραγορίτες και βιαστές, στρατηγοί και μισθοφόροι και βέβαια υπάρχουν και οι μεσάζοντες κάθε είδους: οι μεσάζοντες των όπλων και οι μεσάζοντες των συνθηκών, οι μεσάζοντες των πράξεων και οι μεσάζοντες των αποφάσεων, οι μεσάζοντες των ιδεών και οι μεσάζοντες της πληροφορίας. Όμως στην πραγματικότητα του πολέμου [...] προκύπτουν θύματα».

Υπογραφή: Ν. Σκουτέρη-Διδασκάλου. Και το ’40 έτσι ήταν;

Σελ. 106. Κείμενο: «Ο νεανικός ιδεαλισμός».

«Τα περισσότερα παιδιά που γνωρίζω, πλούσια ή φτωχά, επιθυμούν βαθιά να κάνουν κάτι σημαντικό στη ζωή τους. Μου μιλάνε για την επιθυμία τους να προστατεύσουν τα τροπικά δάση, να σώσουν τις θαλάσσιες χελώνες ή να βοηθήσουν παιδιά που ζουν στο δρόμο…».

Υπογραφή; Peter Dalglish. (Υπάρχει πιο σημαντικό πράγμα στη ζωή σου από την προστασία της χελώνας; Βρέθηκε η αιτία της κρίσης).

Σελ. 116. Κείμενο: «ΜΚΟ».

«Εδώ στην Ελλάδα αντιμετωπίζουμε περίεργα τις ΜΚΟ: Όταν η Διεθνής Αμνηστία και το Παράρτημα του Ελσίνκι καταγγέλουν παραβιάσεις των ανθρώπινων δικαιωμάτων στην Τουρκία, γράφουμε την είδηση στην πρώτη σελίδα. Όταν οι ίδιες οργανώσεις διαμαρτύρονται για καταπίεση των μαρτύρων του Ιεχωβά, των Σλαβόφωνων ή των Μουσουλμάνων στην Ελλάδα, είναι ανθελληνικές και πληρωμένες από ξένα κέντρα. Ουσιαστικά μας ενοχλεί η ανεξαρτησία τους: θα τις θέλαμε με το μέρος μας (όπως και όλες τις άλλες εξουσίες) και ξεχνάμε ότι αυτό θα καταργούσε αυτόματα το διεθνές τους κύρος.
Είμαι υπερήφανος που ανήκω στις περισσότερες από αυτές τις οργανώσεις. Πιστεύω πως ο σεβασμός στα ανθρώπινα δικαιώματα, ενιαία και αδιαπραγμάτευτα, είναι η μόνη ιδεολογία που μας απέμεινε – αλλά και η μόνη που μας χρειάζεται».

Υπογραφή; Νίκος Δήμου, συγγραφέας, μεταξύ άλλων, του βιβλίου «η δυστυχία να είσαι Έλληνας».

Σελ. 144. Κείμενο: «Δεν είναι η επιστήμη αυτή που προκαλεί καταστροφές».

«Όλα τα εγκλήματα στην ιστορία είναι απόρροια κάποιου φανατισμού. Όλες οι σφαγές έγιναν από αρετή, στο όνομα της αληθινής θρησκείας, του νόμιμου εθνικισμού, της καλής πολιτικής, της σωστής ιδεολογίας και τέλος, στο όνομα του αγώνα εναντίον της αλήθειας του άλλου, του αγώνα εναντίον του σατανά».

Υπογραφή; Φρανσουά Γιάκομπ
(Μαθαίνει ο μαθητής ότι η «αληθινή θρησκεία» του είναι εγκληματική).

Σελ. 137. Κείμενο: «Η νέα γενιά».

«Νομίζω ότι είμαστε μπροστά σε μία πλουραλιστική νέα κοινωνία, αρκετά ανεκτική και ανοικτή, και ταυτόχρονα πολύ ψυλλιασμένη, επιφυλακτική και σε διαρκή αμφισβήτηση. Άλλωστε ακόμα και η απάθεια είναι συχνά μία μορφή αντίδρασης. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι οι νέοι σήμερα φορούν τα πάντα και δεν ακολουθούν μία μόδα, ότι ακούνε διάφορες μουσικές και όχι μόνο ένα είδος, ότι ψηφίζουν διαφορετικά κόμματα σε κοινές παρέες, ότι γεμίζουν μικρά θέατρα και σινεφίλ αίθουσες, ότι κατέβηκαν στους δρόμους, ότι δεν παραμυθιάζονται με ήρωες και ινδάλματα ή στρέφονται σε εκείνους του παρελθόντος, όπως ο Τσε ή ο Μάρλεϊ».

Υπογραφή; Μία Κόλλια (;)

Δεν παρέθεσα, δεν αρκεί ο χώρος, καθόλου κείμενα από την «αντιρατσιστική» 3η ενότητα. Σ’ αυτήν περιέχονται 5-6 κείμενα με θέμα τον ρατσισμό, σχεδόν ενοχοποιούνται οι Έλληνες μαθητές. Συναντούμε, για παράδειγμα, έρευνα του 4ου Γυμνασίου Αθηνών, με ερωτήσεις, όπως:

«Σας ενοχλεί το γεγονός ότι στην Ελλάδα έχουν έρθει τα τελευταία χρόνια αλλοδαποί;».

Υπάρχει περίπτωση ένα παιδί να πει «ναι»; Θα «στιγματιστεί» ως ξενόφοβος, ρατσιστής, χρυσαυγίτης και θα εισπράξει και την χλεύη του «προοδευτικού» καθηγητή.

Στην ίδια ενότητα (σελ. 58) θα βρούμε κείμενο για το ολοκαύτωμα των Εβραίων, όχι όμως και για τις ρατσιστικές Γενοκτονίες των Ελλήνων, διότι η «ελληνοτουρκική φιλία»- υποτέλεια των ελλαδικών κυβερνήσεων στα αρπακτικά της Άγκυρας- δεν επιτρέπει τέτοιες αναφορές. (Θυμίζω ότι τα βιβλία εκπονήθηκαν το 2003, επί υπουργίας του ΓΑΠ και διανεμήθηκαν το 2006, επί Γιαννάκου).

Ερωτώ: Μ’ αυτά που περιέχει το σχολικό βιβλίο καλλιεργείται και αναπτύσσεται η εθνική και θρησκευτική συνείδηση των Ελλήνων μαθητών, όπως προβλέπει το Σύνταγμα;

ΣΧΟΛΙΟ ΡΕΣΑΛΤΟ:
Ο «χυλός» της πολυπολιτισμικότητας δεν εξαρθρώνει μόνο τους συνεκτικούς ιστούς της εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης, αλλά και διαλύει και τους όρους της κοινωνικής (ταξικής») συνείδησης.

Το «κατηχητικό» της Νέας Τάξης σε αυτό ακριβώς στοχεύει: Να καταστρέψει κάθε ΜΟΡΦΗ Συλλογικής Ιστορικής Συνείδησης (κοινωνική, ταξική, εθνική, Θρησκευτική…), διαλύοντάς αυτές τις Μορφές μέσα στον αγελαίο πολτό της Πολυπολιτισμικότητας.

Έτσι «ακυρώνονται» οι «όροι» κάθε Αγωνιστικής Αντίστασης, εναντίον των δυναστών. Διότι χωρίς συνθετικά σύνολα ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΩΝ (ταξικών και εθνικών), ιστορικά κατακτημένα, δεν μπορεί να υπάρξουν αγώνες.

Σε αυτήν την ακύρωση των αγωνιστικών «συνθηκών» (των «όρων» για αγώνα) πρωτοστατούν οι «προοδευτικοί» του «εκσυγχρονιστικού» σκοταδισμού και οι μεταλλαγμένοι «αριστεροί».

Κραυγάζουν για «ταξική συνείδηση» οι «αριστεροί» της πολυπολιτισμικής υστερίας, την ίδια ώρα που ισοπεδώνουν κάθε «συνθήκη» ταξικής συνείδησης!!!

Ο Δημήτρης Νατσιός, στο συνοπτικό κείμενό του, αποκαλύπτει, με συγκεκριμένα παραδείγματα, το δηλητήριο της ισοπέδωσης της Ιστορικής Συνείδησης ενός λαού, που ενσταλάσσεται στα παιδιά από τα πρώτα χρόνια της «κατήχησής» τους στα Σχολεία.

Γιατί οι δανειστές δεν σκέφτονται προσώρας κούρεμα του χρέους

Του Νίκου Αρ.
Διαχειριστή

Ποιοί είναι οι λόγοι που οι Γερμανοί δεν θέλουν να κουρέψουν το χρέος μας και συνεχώς αναβάλλουν την συζήτηση; Μπορώ να διακρίνω 2 κυρίους λόγους:

1) Η αύξηση του χρέους τους ενδυναμώνει πολιτικοοικονομικά: Όσο πιο πολύ αυξάνεται το χρέος τόσο πιο πολλά θα εισπράξουν στο μέλλον. Από την άλλη όμως αυτό μετριάζεται από τις αυξανόμενες πιθανότητες ελληνικής χρεωκοπίας. Θα αποφασίουν να κουρέψουν το χρέος όταν οι πιαθνότητες χρεωκοπίας αυξηθούν υπερμετρα και υπερβούν τις πιθανότητες να πληρώνουμε εσαεί.

2)  Το πρωτογενές πλεόνασμα: Αφ' ης στιγμής πετύχαμε πρωτογενές πλεόνασμα, ο δανεισμός εξυπηρετεί μόνο τις ανάγκεςεξυπηρέτησης του χρέους. Επομένως οι δανειστές μπορούν ας εκβιάζουν την ελλαδική κρατικοδίαιτη πολιτική μαφία ώστε να κάνει "μεταρρυθμίσεις", που δεν θα τις κάνει, που όμως θα ευννοεί τους ίδιους πολιτικοοικονομικά. Διότι χρειαζόμαστε δισεκατομμύρια δανεικά κάθε χρόνο που δεν μπορούμε να τα πάρουμε από τις αγορές. Αυτό άλλωστε το ομολογεί και ο Τσίπρας με το "δεν θα κάνουμε ούτε χιλιοστό περισσότερο από όσα έχουμε υπογράψει". Δηλαδή με άλλα λόγια δεν πιστεύει στην ανάγκη μεταρρυθμίσεων απλά για να ξεγελάσει τους κουτόφραγκους, να πάρει τα χρήματά τους και να αποφύγει το ολέθριο πιστωτικό γεγονός.

Πότε θα ανοίξει η συζήτηση για το χρέος; Η δική μου απάντηση είναι μόνο όταν αποδιαζευκτούν τα πιο πάνω και η ελλαδική πολτική τάξη σοβαρευτεί.  Τίποτα από όλα αυτά δεν έχει γίνει, και έχουν περάσει 6! χρόνια πράττοντας τα ίδια...

O θάνατος του Σωκράτη και η δολοφονία του Καποδίστρια στην νεώτερη Ιστορία ως όρια χαμένων ευκαιριών για τους Έλληνες:

Του Ανδρέα Ζαμπούκα

 capital.gr

Κεντρική ιδέα της αθροιστικής θεωρίας του Αριστοτέλη είναι ότι το πλήθος ως σύνολο, είναι καλύτερο  ή ισχυρότερο από τους λίγους ή τον Ένα. Ανάλογα με τα κριτήρια που λαμβάνονται υπ' όψιν ("αρετή", "φρόνησις", "πλούτος") η υπεροχή αυτή είναι ηθική, διανοητική και υλική. Για αυτό άλλωστε θεωρούμε ακόμα, την δημοκρατία ως το «μη χείρον, βέλτιστον» πολίτευμα από τα υπόλοιπα.

Το ζήτημα όμως είναι ότι ο φιλόσοφος που έδωσε τις βάσεις της δυτικής σκέψης, δεν είχε στον νου του την εκτροπή του πολιτεύματος, όπως έχει παγιωθεί σήμερα, αλλά μία δημοκρατία, όπου η ιδιότητα του πολίτη δεν είναι «καταναλωτικό δικαίωμα» αλλά «αξίωμα» ευθύνης υπό αυστηρές προϋποθέσεις.

 Παρόλο λοιπόν που και  στην αρχαιότητα δεν ήταν τόσο ρόδινη η κατάσταση, όπως πιστεύουν οι προγονόπληκτοι, μας δίνει το δικαίωμα να την επικαλούμαστε μπας και κατανοήσουμε τις σύγχρονες «δικτατορίες» των μετρίων.

Αυτό που βιώνουμε τώρα με την κυβέρνηση Συριζανέλ είναι απλά ένα κραυγαλέο σύμπτωμα επικράτησης των μετρίων. Δεν είναι η πρώτη φορά. Η ελληνική δημοκρατία έχει ποτιστεί  με λαϊκισμό, από την εποχή της Χούντας και ειδικά μετά την πασοκική δεκαετία του ΄80. Από τότε άρχισε να επιβραβεύεται η μετριότητα ως προνόμιο του λαού και σήμερα, πήρε τις τερατόμορφες διαστάσεις που ζούμε. Απλά ήταν πιο συγκεκαλυμμένη και όχι τόσο προκλητική.

Οι ανεύθυνοι μέτριοι πάντα αναδεικνύονται  σε θέσεις «ευθύνης», όταν το «πλήθος» θυμώνει πάρα πολύ και δεν θέλει για κανένα λόγο να βλέπει του άριστους να το διοικούν. Το μένος του εν τω μεταξύ, είναι τόσο μεγάλο που προτιμά να καταστραφεί παρά να αναθέσει στους ικανότερους, την ηγεσία της κοινωνίας. Μισεί τους καλούς επιστήμονες, τους δασκάλους, τους επιχειρηματίες, τους άριστους πολιτικούς. Δεν θέλει να τον ενοχλούν με τον «εξυπνακισμό» τους, να αμείβονται περισσότερο και να καταξιώνονται πιο πολύ από αυτούς που συγκλίνουν σε μία στατική νόρμα.

Κάποιοι θεωρούν τον θάνατο του Σωκράτη στην αρχαιότητα και την δολοφονία του Καποδίστρια στην νεώτερη Ιστορία ως τα όρια της χαμένης ευκαιρίας. Οι Έλληνες δυσκολεύονται να αντέξουν για μεγάλο διάστημα, αυτό που οι ίδιοι ανακάλυψαν και θαυμάζουν: την αριστεία! Πρώτα την επικαλούνται και μετά την ξορκίζουν από τις κοινωνίες τους.

Μια άλλη διάσταση είναι η εξορία των ικανότερων  από τους μέτριους. Μόνο στους κορυφαίους επιστήμονες, το ποσοστό των Ελλήνων πλησιάζει το 3%, που είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακό, δεδομένου ότι οι Έλληνες αποτελούν λιγότερο από το 0,2% του παγκόσμιου πληθυσμού. Από αυτούς τους Έλληνες του 3%, μόλις ένας στους επτά (14%) έζησε ή ζει στην Ελλάδα, ενώ όλοι οι άλλοι (86%) στο εξωτερικό. Το συμπέρασμα λοιπόν είναι πως έχουμε από τους καλύτερους άριστους στον κόσμο αλλά ανάμεσα στους μέσους όρους είμαστε από τους χειρότερους. Έλα όμως, που τις κυβερνήσεις τις εκλέγει ο μέσος όρος και όχι  οι άριστοι! Και δυστυχώς για την δική μας κοινωνία, έχουν εκτοπίσει την αστική τάξη που παράγει την αριστεία και έχουν εγκαθιδρύσει την δική τους δικτατορία.

Αυτοί οι  ίδιοι οι «μετριοκράτες» επιζητούν  την καταστροφή, αφού γνωρίζουν ότι δεν μπορούν να κατακτήσουν μια θέση στην Ιστορία ως δημιουργοί και προσπαθούν να πάρουν μια θέση σε αυτήν τουλάχιστον ως καταστροφείς.

Αυτό το βλέπει κανείς στα σχολεία, στα πανεπιστήμια, στους οργανισμούς του δημοσίου και φυσικά στο πολιτικό σύστημα. Δείτε ποιοι μέτριοι είναι υπουργοί, ποιοι έχουν εκλεγεί στο Κοινοβούλιο αλλά και ποιοι άλλοι μέτριοι στηρίζουν ολόκληρη την διαδικασία θεσμικής απαξίωσης της δημοκρατίας. Ο ΣΥΡΙΖΑ, για παράδειγμα, είναι ένα κόμμα μετρίων που διαθέτει μία  καταπληκτική σύνθεση απίθανων περσόνων, κατάλληλων για φαρσοκωμωδία. Παρόλα αυτά, η επιτυχία του οφείλεται ακριβώς στο συναίσθημα της εξοικείωσης αυτών των προσώπων με τους ψηφοφόρους, οι οποίοι θύμωσαν με τους προηγούμενους μέτριους.

Η ανακύκλωση των μετρίων θα καταστρέψει τον κόσμο. Όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και όπου αλλού τους επιτρέψουν οι εκφυλισμένες κοινοβουλευτικές δημοκρατίες που δεν εκσυγχρονίζονται

Όσο για μας, δύσκολα θα απαλλαγούμε από την παρωδία που ζούμε.  Εκτός κι αν η εποχή η ίδια τους αποβάλει, μη αντέχοντας το απίστευτο είδος της τερατογένεσης. Ίσως δεν το έχει πάρει χαμπάρι αλλά όλο αυτό το θυμωμένο «πλήθος» που ψήφισε  τα «φιλαράκια» του για εκδίκηση στην αστική δημοκρατία, έπαιξε ολόκληρη τη  χώρα στα ζάρια.

Η παρτίδα θα σωθεί μόνο αν  η κοινωνία αποδεχτεί τον θαυμασμό προς τους ικανούς και περιορίσει για τους μέτριους, μόνο την συμπάθεια. Καλοί ηγέτες είναι πάντα και παντού μόνο αυτοί που προκαλούν δέος στους άλλους, όχι οι άνθρωποι της διπλανής πόρτας που υποψιαζόμαστε  ότι είναι κάπως χειρότεροι από μας…

Γιατί η χώρα μετατράπηκε από τους συριζαίους σε εκκολαπτήριο γεωπολιτικών ανατροπών

Του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Νέο Ελληνικό Φόρουμ
Ιδεοληψίες, ανευθυνότητα, επιπόλαιοι χειρισμοί αλλά ενδεχομένως και ύποπτη δολιότητα, την οποία ουδείς σώφρων άνθρωπος μπορεί να την αποκλείσει, δεν άργησαν να δρομολογήσουν τη μοιραία εξέλιξη και να μετατρέψουν τη χώρα σε εκκολαπτήριο γεωπολιτικών ανατροπών στη διακεκαυμένη Βαλκανική.

Η υπερσυσσώρευση λαθρομεταναστών στα βόρεια σύνορά μας, ήταν μια εθνικά επικίνδυνη επιλογή, η οποία έπρεπε με κάθε τρόπο να αποτραπεί και δυστυχώς όχι μονάχα δεν απετράπη, αλλά με συγκεκριμένες εγκληματικές επιλογές που τροφοδότησαν την έκρηξη της λαθρομεταναστευτικής εισβολής, διευκολύνθηκε, και μέσω αυτής ένα νέο επικίνδυνο κεφάλαιο έχει ήδη ανοίξει για τη χώρα.

• Τα σύνορα σφραγίστηκαν… 
• Τα Σκόπια από γεωπολιτικός καραγκιόζης της Ευρώπης αναβαθμίστηκαν σε θεματοφύλακα της Ευρωπαϊκής ασφάλειας μέσα σε ελάχιστα εικοσιτετράωρα… 
• Η προσδοκία των Σκοπίων να εξαργυρώσουν αυτή τους την... ιδιότητα στο γεωπολιτικό παζάρι της επόμενης μέρας είναι εκ των πραγμάτων αναβαθμισμένη… 
• Η δυνατότητα της χώρας να ορθώσει φωνή αντίστασης σε μεθοδευόμενες γεωπολιτικές ανατροπές είναι εμφανώς αποδυναμωμένη…
• Η έκρηξη της υπερσυσσώρευσης δημιουργεί ένα βολικό άλλοθι που οδηγεί στον εποικισμό της χώρας μέσα από ένα εκτεταμένο δίκτυο ισλαμιστικών ναρκοπεδίων που φυτρώνουν σαν μανιτάρια σε ολόκληρη την επικράτεια…
• Ο Τούρκος πρέσβης (υπό ποίαν άραγε ιδιότητα και στη βάση ποίου έννομου συμφέροντος) σουλατσάριζε πριν από ένα δεκαήμερο στον καταυλισμό της Ειδομένης…
• Οι συμμορίες των «αλληλέγγυων» συνεπικουρούμενες από πράκτορες και μυστικές υπηρεσίες, ουσιαστικά κατέλυσαν το κράτος στην ευρύτερη περιοχή….
• Και φυσικά τα Σκόπια αποτόλμησαν το αδιανόητο, με την εισβολή που επεχείρησαν με ένοπλα τμήματά τους μέσα στο Ελληνικό έδαφος, χωρίς καμία σοβαρή αντίδραση από την Ελληνική πλευρά.

Είναι λοιπόν φανερό, πως βρισκόμαστε ήδη αντιμέτωποι με μια νέα κατάσταση, που ακόμη και αν αύριο εκκενωθεί ο καταυλισμός στην Ειδομένη, οι αρνητικές παρακαταθήκες σε βάρος της χώρας και των στρατηγικών της προτεραιοτήτων, έχουν ήδη καταγραφεί ως επικίνδυνα κεκτημένα για την επόμενη μέρα.

Επιβεβαιώνεται έτσι αυτό που εκφράσαμε από την πρώτη στιγμή εδώ στο «ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΦΟΡΟΥΜ», ξεβρακώνοντας την υποτιθέμενα «διεθνιστική» προσέγγιση του ζητήματος. Τονίζαμε δηλαδή πως η λαθρομετανάστευση ως φαινόμενο, δε μπορεί να ερμηνεύεται απλά με τη διαπίστωση πως πρόκειται για θύματα των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων που χρήζουν ανθρωπιστικής και λοιπής φροντίδας, και κάπου εκεί να τελειώνει αυτή η ιστορία.

Διότι η στρατηγική των χορογράφων που δημιουργούν θύματα μέσω των ιμπεριαλιστικών πολέμων και επεμβάσεων, έχει ήδη προσχεδιάσει την αξιοποίηση των ίδιων των θυμάτων, ως χρήσιμα εργαλεία για την προώθηση του επόμενου βήματος που περιλαμβάνεται στο στρατηγικό τους σχεδιασμό.

Απραξία, απροθυμία(;) και παθητικότητα - μόνη πολιτική των συριζαίων

Νίκος Αρ.
Διαχειριστής

Κύριο χαρακτηριστικό της Ελλαδικής κρίσης και για το μεταναστευτικό και για το οικονομικό είναι η απραξία, η απροθυμία(;) και η παθητικότητα με τις οποίες αντιμετωπίζει τα γεγονόνα που άπτονται της εθνικής ζωής η κυβέρνηση της "πρώτης φοράς αριστεράς" αλλά και μεγάλο τμήμα της διανόησης και των ΜΜΕ. Ουδεμία εκπληξη. 

Είναι συνηθισμένοι στην απάθεια και στην μη ουσιαστική αντιμετώπιση των προβλημάτων που ταλανίζουν την ελλαδική κοινωνία εδώ και δεκαετίες.

Χρησιμοποιούν το κράτος ως λάφυρο και, μετά το 2010, την κοινωνία ως εχέγγυο της επιβίωσής τους ως μαφιόζων της πολιτικής με αλλεπάλληλα δάνεια.

Αντιμετωπίζουν εισβολή δεκάδων χιλιάδων λαθρομεταναστών και δεν πράττουν ΤΙΠΟΤΑ. 

Διακυρήσουν ότι η θάλασσα δεν έχει σύνορα!

Ιδεοληπτικοί μέχρις ολοκληρωτισμού. Ουδεμία έκπληξη και εδώ, σχεδόν όλοι τους είναι ορφανά πρώην κνίτες και όψιμοι εξουσιοβάτες αλλά δίχως αρχές και εθνική συνείδηση.

Προσκαλούν όλη την Ασία και την Αφρική να έλθει από εδώ!

Αφήνουν τα σύνορα ανοιχτά ακόμα και όταν οι ευρωπαίοι κλείνουν τα δικά τους

Συλλήβδην κατηγορούν απαξάπαντες ότι είναι φασίστες κλπ κλπ επειδή δεν έχουν την ίδια παθητική στάση

Προσεγγίζουν το ζήτημα μανιχαϊστικά με απόλυτους όρους άσπρου/μαύρου.

Εφαρμόζουν έναν δήθεν διεθνισμό αλλά κωφεύουν όταν αυξάνεται η όξυνση του ζητήματος.

Αδιαφορούν για τα προβλήματα που θα προκύψουν για τους Έλληνες από την εισβολή μακροπρόθεσμα, πιθανόν σκεφτόμενοι ότι οι μουσουλμάνοι θα ενσωματωθούν και τα κόμματα της καταστροφής θα τους έχουν ως ψηφοφόρους.

Δοκιμάζεται η συνοχή της κοινωνίας μας και αδιαφορούν εξοργιστικά για την ασφάλεια των Ελλήνων

Συμπεριφέρονται με απαξία, οικονομική και εθνική, στον πιο ιστορικό λαό της Ευρώπης και τον λοιδωρούν.


Απέναντι σ’ αυτήν την υπαρξιακή απειλή για τους σκεπτόμενους Έλληνες ούτε η συνθήκη του Σενγκεν, ούτε το Ευρώ, ούτε  η Ευρώπη, ούτε ακόμη και τα ανθρώπινα δικαιώματα σαν ιδέα έχουν προτεραιότητα πλέον.  

Πρόκειται για την επιβίωσή μας ως έθνος-κράτος. Χρειαζόμαστε ΕΠΙΓΟΝΤΩΣ! εθνική κυβέρνηση και αστική τάξη με εθνική συνείδηση.

Προσοχή... Στην Ειδομένη το παιχνίδι είναι επικίνδυνο - Στη χώρα έγινε ένοπλη εισβολή - Θα ακολουθήσουν δυσάρεστες εξελίξεις

Τα γεγονότα στην Ειδομένη, παρά τη συστηματική και ενορχηστρωμένη προσπάθεια υποβάθμισης της επιχειρησιακής τους διάστασης, είναι προάγγελος εθνικής τραγωδίας...

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Πηγή: Ελληνικό Φόρουμ

Αυτό που συνέβη στην Ειδομένη, έχει συγκεκριμένη ταυτότητα, συγκεκριμένη στρατηγική περιγραφή, έχει μηχανισμούς, έχει πρωταγωνιστές και κομπάρσους.

Στην Ειδομένη συνέβη αυτό για το οποίο έχουμε προειδοποιήσει σε χρόνο ανύποπτο όταν όλοι πλειοδοτούσαν σε κηρύγματα ανθρωπισμού. Χρησιμοποιήθηκαν δηλαδή οι ορδές των "δυστυχισμένων" τους, ως ισχυρό και άκρως επικίνδυνο γεωπολιτικό εργαλείο που απειλεί να πυροδοτήσει γενικότερες και φυσικά απρόβλεπτες εξελίξεις στη Βαλκανική.

Στην Ειδομένη επιβεβαιώθηκε, αυτό που χρόνια επιμένουμε να αναδεικνύουμε, πως πίσω από τον κίβδηλο ανθρωπισμό και την απροκάλυπτη λαθρολαγνεία, υπάρχει κουλτούρα μισελληνισμού, εθνομηδενιστικών τσογλαναραίων, που την κρίσιμη στιγμή θα βρίσκονται απέναντι και όχι με τη μεριά εκείνων που θα κληθούν να υπερασπίσουν αυτό τον τόπο.

Στην Ειδομένη, η ένοπλη φρουρά των γειτονικών Σκοπίων που δεν έκρυψαν ποτέ τις αλυτρωτικές τους βλέψεις απέναντι στη χώρα μας, τόλμησαν το αδιανόητο. Παραβίασαν τα σύνορα της χώρας και...πραγματοποίησαν ένοπλη εισβολή στο Ελληνικό έδαφος.

Στην Ειδομένη τέλος συνέβη το εξής τραγικό. Οι Σκοπιανοί με γεωπολιτικό εργαλείο τους λαθρομετανάστες, αξιοποίησαν την ευκαιρία με τρόπο απίστευτο, και πραγματοποίησαν εισβολή στη χώρα, και η Ελληνική κυβέρνηση στο όνομα της - δεν ξέρω ποιάς νηφαλιότητας και εγκράτειας - επέλεξε να βγάλει το σκασμό, και να εξαντλεί τις "αντιδράσεις" της σε λογίδρια για τον ανύπαρκτο ανθρωπισμό των Σκοπιανών, χωρίς βεβαίως να τολμά να πει και να πράξει τα αυτονόητα, για την προκλητική εισβολή που δέχτηκε η χώρα.

Στη γεωπολιτική όμως, οι "εκπτώσεις" που αφελώς αποδίδονται σε "ανθρωπιστική" σκοπιμότητα, έχουν κόστος, και επειδή ακριβώς αυτό το κόστος είναι μη αναστρέψιμο, γι αυτό και τέτοιους είδους υποχωρήσεις είναι ανεπίτρεπτες.

Ας δούμε λοιπόν σε αντιδιαστολή με αυτόν τον ξεπεσμό, πως λειτούργησε η Τουρκία πριν λίγες ημέρες όταν βρέθηκε αντιμέτωπη με μια κατά πολύ ευκολότερη στη διαχείρισή της ανθρωπιστική πρόκληση:  Πριν περίπου 10 ημέρες στην ναυαρχίδα της νατοϊκής δύναμης SNMG2, μαζί με τον Γερμανό διοικητή στο πλοίο BONN επιβαίνει ένας Έλληνας κι ένας Τούρκος αξιωματικός. Για λόγους…ισορροπίας υποτίθεται. Το γερμανικό πλοίο έπλεε μεταξύ Λεσβου Χίου, όταν ο Έλληνας αξιωματικός πληροφορήθηκε τη δυσάρεστη είδηση του θανάτου του πατέρα του. 

Το ΓΕΝ ζήτησε από τον Γερμανό διοικητή να πλεύσει προς τη Λέσβο για να αποβιβάσει τον Έλληνα αξιωματικό. Ο Γερμανός ναύαρχος απάντησε ότι βεβαίως και θα το κάνει. Σε μια τέτοια ανθρώπινη στιγμή όλα επιτρέπονται. Αυτό όμως δεν ισχύει για την Τουρκία. Ο Τούρκος αξιωματικός παρενέβη και είπε ότι δεν επιτρέπει (!!!) να πλεύσει το BONN στην Μυτιλήνη ,γιατί το νησί είναι αποστρατικοποιημένο!!! 

Ο Γερμανός διοικητής προσπάθησε να του εξηγήσει ότι η περίσταση επιβάλλει να αφεθούν αυτές οι ενστάσεις στην άκρη. Μάταια. Και κάπως έτσι φθάσαμε στο τραγελαφικό σημείο ο Γερμανός διοικητής να μιλά με τον Αρχηγό του Τουρκικού Επιτελείου Ναυτικού για να …διαπραγματευθεί την αποβίβαση Έλληνα αξιωματικού σε ελληνικό νησί!!! Αποτέλεσμα; Οι Τούρκοι ήταν ανένδοτοι και το ΓΕΝ αναγκάστηκε να απονηώσει το ελικόπτερο της φρεγάτας ΣΑΛΑΜΙΣ για να παραλάβει τον αξιωματικό μας από την ναυαρχίδα της νατοϊκής δύναμης SNMG2 και να πάει στην κηδεία το πατέρα του. Τα κράτη έτσι λειτουργούν... Τα μπουρδέλα, έχουν άλλους κανόνες...

Καταλάβατε τώρα γιατί μπροστά στα χειρότερα που έρχονται, οφείλουμε χωρίς ταλαντεύσεις να είμαστε απόλυτοι στα εξής:

Πρώτον: Αηδιάζουμε με όλους αυτούς τους ελληνόφωνους ουρακοτάγκους που επιτρέπουν, επί της ουσίας χωρίς αντίδραση και με τρόπο ταπεινωτικό, στους Σκοπιανούς να παραβιάζουν με ενόπλους τα σύνορα της χώρας. Πρόκειται για μια στάση που δημιουργεί επικίνδυνα τετελεσμένα που θα τα βρούμε μπροστά μας, ενόψει εξελίξεων.

Δεύτερον: Κακά τα ψέματα αλλά οι Σκοπιανοί πολίτες αντικειμενικά είναι περήφανοι γιατί οι αρχές ασφαλείας της χώρας τους προστατεύουν τα σύνορα της. Την ίδια στιγμή, έχουμε δικαίωμα και υποχρέωση να ντρεπόμαστε για την κατάντια της ελληνόφωνης πολιτικής ελίτ, που στο όνομα μιας ψευδεπίγραφης σύνεσης, έχει παραδώσει τα πάντα και γίνεται θεατής του αίσχους που συμβαίνει αυτές τις ώρες στην Ειδομένη, με τους Σκοπιανούς να επιχειρούν απροκάλυπτα μια πρόβα ένοπλης εισβολής, εντός της Ελληνικής επικράτειας.

Θέλετε να δούμε πως αντιδρά μια σοβαρή ηγεσία όταν βλέπει να της "παραβιάζει" το σύνορο, όχι μια ένοπλη ομάδα, αλλά ένας πολίτης που στο κάτω - κάτω, η Γη του βρίσκεται υπό κατοχή??? Δείτε το βίντεο να θυμηθούμε την ιστορία μας και τον ήρωά μας...

Και κυρίως να θυμηθούμε πως η θυσία αυτού του ήρωα που δολοφονήθηκε από δυνάμεις κατοχής στη Γη του, δεν έγινε για να παρατηρούν σήμερα τα ελληνόφωνα ανδρείκελα, τα εθνικά σύνορα να βιάζονται από ένοπλες ομάδες Σκοπιανών, κι εμείς απλά να σιωπούμε.

Τρίτον: Δε μας αγγίζουν και δεν πρέπει να μας αγγίξουν τα δάκρυα της υποκρισίας των ΜΜΕ, τα οποία δε δίνουν δεκάρα τσακιστή όταν ξυλοκοπούνται Έλληνες συνταξιούχοι, αλλά από χθες το πρωί αυτό το δάκρυ της υποκρισίας τρέχει κορόμηλο για τους λαθρομετανάστες και τους αλληλέγγυους. Αλλά την ίδια στιγμή, δεν ακούγεται τσιμουδιά για την ταπείνωση της χώρας.

Τέταρτον: Καλά κάνουν, Ναι καλά κάνουν όπως ακριβώς το ακούτε, οι Σκοπιανοί και προστατεύουν τα σύνορα τους. Κάνουν αυτό που δεν έκαναν τα δικά μας τα σούργελα, όταν προσκάλεσαν σε ανοικτά σύνορα, τη μισή Ασία και ολόκληρη την Αφρική, με οδηγό τα ψευτοανθρωπιστικά τους νεφελώματα.

Πέμπτον: Στ αρχίδια μας, όπως ακριβώς το ακούτε, στ αρχίδια μας και οι "επενδυτές" του Μαρδα και οι "πρόσφυγες" της νεοταξίτικης "Αριστεράς". Εμείς αυτό που βλέπουμε κι αυτό που ακούμε να καταγγέλλεται  από τους ελάχιστους πραγματικούς πρόσφυγες, είναι πως στον Πειραιά αλωνίζουν συμμορίες και πρεζόνια που τρυπιούνται για τη δόση τους, και στη συνέχεια μαχαιρώνονται σε μεταξύ τους συμπλοκές. Αυτοί δεν είναι πρόσφυγες αλλά κοινοί εγκληματίες. Τελεία και παύλα. Τους συνέλαβε κανείς ή θα υποβάλουν και αυτοί αίτηση για πολιτικό άσυλο στην ψωροκώσταινα του εθνομηδενισμού???

Έκτον: Προβοκάτορες, πράκτορες και συμμορίες λειτουργούν ασύδοτα μέσα στους περίφημους "αλληλέγγυους", σπρώχνοντας σε συντονισμένη εξέγερση τους λαθροεισβολείς. Όποιος δε θέλει να ταυτίζεται με αυτούς, έχει υποχρέωση να αποχωρήσει αυτή τη στιγμή από αυτό το επικίνδυνο θέατρο πρακτόρων και συμμοριών. Όποιος παραμένει τώρα που έχει πια αποδειχτεί ο αντεθνικός, ο επικίνδυνος και προβοκατόρικος ρόλος τους, είναι απλά συνένοχος και ενδεχομένως να καταστεί σύντομα υπόλογος για εσχάτη προδοσία.

Έβδομον: Καλούμε όποιον καλοπροαίρετο αγωνιστή αλλά και προσωπικά τον Άγγελο Χάγιο, να μαζέψει όποιους θεωρεί ότι παρασύρθηκαν από τα ρεμάλια και τους προβοκάτορες, και να διαχωρίσει τη θέση του απ όσα συμβαίνουν στον Πειραιά και την Ειδομένη αυτή τη στιγμή και από όσα προετοιμάζονται για το μέλλον. Σε διαφορετική περίπτωση είναι βαρύτατη η ευθύνη που επωμίζεται ο ΑΝΤΑΡΣΥΑ στο σύνολο του, για τον εναγκαλισμό του με όλους αυτούς. 

Και Προσωπικά δεν έχω αντίρρηση γι αυτή την ευθύνη αν επιμείνει να την "αξίζει" με τη στάση του. Όμως όσοι αφελείς θα συνεχίσουν να ακολουθούν αυτές τις συμμορίες στον επικίνδυνο κατήφορο, οφείλουν να ξέρουν ότι παίζουν με τη φωτιά ενώ δρομολογούνται επικίνδυνες εξελίξεις. 

Ας διαλέξουν όλοι λοιπόν αυτή τη στιγμή αν θα είναι με τους "αντιρατσιστές" η με την πατρίδα που μπαίνει στον αστερισμό της εθνικής τραγωδίας. Τέλος οι μάσκες... Τέλος για όλους.