Δυστυχώς δεν υπάρχει σωτηρία...

Είναι να απορεί κανείς με το θράσος των κυβερνώντων να βγαίνουν και να πανηγυρίζουν για την επέτειο του ΟΧΙ του δημοψηφίσματος το οποίο πρόδωσαν τόσο απόλυτα, τόσο εξευτελιστικά και τόσο γρήγορα ώστε κατέπληξαν ακόμα και τους Ευρωπαίους! Ωστόσο ακόμα και σήμερα τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ αρνούνται να παραδεχτούν την περυσινή κωλοτούμπα του αρχηγού τους και προσπαθούν να κάνουν το άσπρο μαύρο ψελλίζοντας διάφορα ανόητα επιχειρήματα.
Και σαν να μην έφτανε η ακατάσχετη μπουρδολογία μιας κυβέρνησης η οποία, αν μη τι άλλο, θα έπρεπε να σιωπά από ντροπή για τα "κατορθώματά" της, βγαίνει ακόμα και ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος και προτείνει μερική χαλάρωση των capital controls ΜΟΝΟ για το νέο χρήμα που θα κατατεθεί από τώρα και στο εξής - λες και το ήδη εγκλωβισμένο χρήμα δεν αποτελεί τον αποταμιευμένο μόχθο τόσων εκατομμυρίων συμπατριωτών μας, και θα πρέπει να συνεχίσουν να τιμωρούνται εσαεί όσοι είχαν την αφέλεια να εμπιστευτούν το κράτος και το τραπεζικό σύστημα και να μην αποσύρουν τα χρήματά τους εγκαίρως πριν από τον Ιούνιο του 2015. Όταν η ίδια η κυβέρνηση και οι κρατικοί θεσμοί δείχνουν τέτοια προκλητική αναλγησία και αναισθησία απέναντι στους πολίτες τους, θα τους εμπιστευτούν οι ξένοι επενδυτές;
Δεν είναι όμως μόνο η ανίκανη κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ αυτή που συντηρεί το νοσηρό κλίμα στην ελληνική οικονομία και κοινωνία. Πρόκειται για μια γενικότερη νοοτροπία κρατικισμού και πελατειακών σχέσεων που έχει διαποτίσει όλο το πολιτικό φάσμα επί δεκαετίες. 

 Ένα χρεοκοπημένο και διεφθαρμένο κράτος του οποίου όλο το νόημα ύπαρξης εξαντλείται στην ικανότητά του να πληρώνει μισθούς και συντάξεις πάντα στην ώρα τους, ενώ ταυτόχρονα δεν του καίγεται καρφί για τους ιδιώτες που καταστρέφονται από την υπερφορολόγηση, βαδίζει ολοταχώς προς τη σύγκρουση με τον τοίχο της πραγματικότητας - και η κατάρρευσή του θα είναι κάτι παραπάνω από δίκαιη.

Είμαστε σε μία διαρκή διαδικασία παρακμής. Μία διαδικασία η οποία εντείνεται συνεχώς. Κράτος δεν υπάρχει. Δεν μπορεί να εγγυηθεί ούτε τα στοιχειώδη και η κατάρρευση επιταχύνεται.
Σε αυτήν την χώρα της απροσμέτρητης ηλιθιότητας, πρόσφατα αποφασίστηκε πως τα λεωφορεία και τα τρόλει που περνούν!!! από το Πολυτεχνείο πρέπει να αλλάζουν δρομολόγια για να μην τα καίνε οι βάνδαλοι «αγωνιστές» κατά του κατεστημένου. Δεν ξέρω αν υπάρχει πιο τρανό παράδειγμα της καθολικευμένης παρακμής, της ολοκληρωτικής χρεοκοπίας κράτους και νοοτροπίας.
 
Δηλαδή…
 
Περνάει το λεωφορείο γεμάτο κόσμο από το κέντρο της πρωτεύουσας…
αποφασίζουν οι «αγωνιστές» ότι πρέπει να χτυπήσουν την εξουσία…
κατεβάζουν (πάλι καλά) ηλικιωμένους, νέους, παιδιά, γυναίκες…
το καίνε, γιατί έτσι γουστάρουν…
και το πλέον ασόβαρο κράτος σε όλη την υδρόγειο, αποφασίζει πως για να προστατέψει, ως ΟΦΕΙΛΕΙ,  την σωματική ακεραιότητα των πολιτών που είχαν το «θράσος» να θέλουν να μετακινηθούν και την δημόσια περιουσία… 
και να αντιμετωπίσει αυτήν την σαφή μπ%ρδελ@ποίηση της χώρας (με συγχωρείτε αλλά… πώς αλλιώς να το πεις)
πρέπει να αλλάξει το δρομολόγιο… ελπίζοντας, προφανώς, πως δεν θα αλλάξουν δρομολόγιο και οι «αγωνιστές».
 
Οι «αγωνιστές» που μάχονται λέει, για «ελεύθερες μετακινήσεις για όλους»!
 
Εκείνοι οι «επεναστάτες» που μας ανακοινώνουν πως «το Σάββατο 18 Ιουνίου κατέστρεψαν περισσότερα από 500 (για την ακρίβεια 514) ακυρωτικά μηχανήματα» δίνοντας μάλιστα και ακριβή λίστα των γραμμών που δέχτηκαν την επίθεση.
Γιατί είναι «επαναστάτες»…
Γιατί είναι «αγωνιστές»…
Γιατί είναι… «αλληλέγγυοι», σε όσους «δεν μπορούν ή ΕΠΙΛΕΓΟΥΝ να μην πληρώνουν» όπως οι ίδιοι είπαν στο σουρεαλιστικό μανιφέστο που εξέδωσαν.
 
Για ποια… χώρα μιλάμε;;;
Για ποιο… κράτος, για ποια… λογική;;;
Η χώρα είναι μία αποχαυνωμένη περιοχή.
Η χώρα είναι ένα γκέτο χρεοκοπημένων νοοτροπιών.
Το τείχος των παθογενειών είναι ανυπέρβλητο.
Το προβληματικό και παράλογο αυτό κράτος με τα γελοία του αντανακλαστικά και τις επιζήμιες, απαρχαιωμένες, «χαλασμένες» νοοτροπίες και αντιλήψεις, είναι ένας μόνιμος και μεγάλος ασθενής.
 
Η επικράτηση των ηλιθίων επί των ικανών, είναι μία διαπίστωση τραγική, αποκρουστική και εξοργιστική.
 
Η «χρεοκοπία» είναι παντού. 

Δεν είναι απλά οικονομική. 

Είναι χρεοκοπία λογικής σκέψης. 

Είναι χρεοκοπία θεσμών και αξιών. 

Είναι πολυεπίπεδη. Είναι πολυδιάστατη. 

Εκτείνεται σε όλο το φάσμα της καθημερινότητας και της κοινωνικής ζωής. 

Η γενικότερη αυτή παρακμή δεν είναι θέλημα Θεού. 

Δεν είναι τυχαία. 

Δεν είναι φυσικό φαινόμενο και φυσικά, δεν έχει μία μόνο λύση. Δεν υπάρχει μόνο «ένα φάρμακο». 

Η σαπίλα έχει φτάσει στο κόκκαλο. Χρειάζεται να αλλάξουν πολλά, πάρα… μα πάρα πολλά πράγματα, ώστε να αποφευχθούν ακόμα χειρότερες καταστάσεις…

Όταν κυβερνούν ανθέλληνες...

Η ελίτ ζητά ουσιαστικά κατάργηση της Δημοκρατίας, επειδή ο "επικίνδυνος όχλος" μπορεί να βλάψει τα συμφέροντά της!

Δεν θα σχολιάσω το πόσο κουτορνίθια περνούν τους Έλληνες πολίτες οι αυτοαποκαλούμενοι "δημοκράτες" της Αριστεράς που είχαν καταστρώσει σε όλες τις λεπτομέρειες το πραξικόπημα ουσιαστικής κατάλυσης του πολιτεύματος και πλήρους παράλυσης της οικονομικής ζωής της χώρας. Δεν θα περίμενε κανείς τίποτα καλύτερο από ένα τσούρμο άσχετων και ιδεοληπτικών αριστερών το οποίο είχε χάσει κάθε αίσθηση του μέτρου στις αρχές του 2015 καταλαμβάνοντας για πρώτη φορά την εξουσία με τελείως αναπάντεχο τρόπο, καθαρά λόγω συγκυριών, και χωρίς να έχει την παραμικρή ιδέα για το τι ήθελε να κάνει και ποια περιθώρια διαπραγμάτευσης έδινε η ΕΕ. 

Αυτό που μου έκανε εντύπωση τις τελευταίες μέρες ήταν το θλιβερό θέαμα που προσέφερε για μία ακόμη φορά ο περιοδεύων θίασος του δόκτορος Αλέξη στην Κίνα. Καθώς έβλεπα στην τηλεόραση τον Τσίπρα να επισκέπτεται το Σινικό Τείχος, την Απαγορευμένη Πόλη στο Πεκίνο και άλλα κινεζικά ιστορικά μνημεία και να ποζάρει στον φακό, σκεφτόμουν πως ο θεατρινισμός έχει γίνει δεύτερη φύση σ' αυτόν τον απίστευτα ρηχό και χωρίς ενδιαφέροντα άνθρωπο. 
Από τις περίπου 12.000 ώρες που έχει διαρκέσει έως τώρα η πρωθυπουργική θητεία του, ο Τσίπρας δεν βρήκε ούτε ΜΙΑ ώρα για να επισκεφθεί τον αρχαιολογικό χώρο της Αμφίπολης, να ενημερωθεί για την πρόοδο της ανασκαφής, και να κάνει μία (έστω και τυπική) δήλωση για ελληνικότητα της Μακεδονίας. Βρήκε χρόνο για να ταξιδέψει στην Τουρκία και να κάνει τεμενάδες στη νυφίτσα τον Νταβούτογλου.

Βρήκε όμως χρόνο για να παρακολουθήσει παράσταση του αρχιπροπαγανδιστή του ΣΥΡΙΖΑ Λάκη Λαζόπουλου.

Βρήκε χρόνο για να κάνει ολιγοήμερες αποδράσεις πάνω σε θαλαμηγούς φίλων του, 

βρήκε χρόνο για να συνομιλήσει και να φωτογραφηθεί με τον Πάπα Φραγκίσκο και με διάσημους ξένους καλλιτέχνες με αφορμή το μεταναστευτικό πρόβλημα, 

βρήκε χρόνο να πάει για μία εβδομάδα στην Κίνα και να θαυμάσει τα εκεί μνημεία, 

βρήκε χρόνο να εξασφαλίσει αργομισθίες στο δημόσιο για όποιον κομματικό φίλο του ήταν ακατάλληλος ακόμη και για να βόσκει πρόβατα, 

Αλλά δεν βρήκε χρόνο για να πάει έστω από περιέργεια να δει τι στην ευχή συμβαίνει στην Αμφίπολη και πόσα άλλα καταπληκτικά ευρήματα μπορεί να κρύβει το 97% του τύμβου Καστά που δεν έχει ανασκαφεί ακόμα. 
Και έπειτα θέλουν κάποιοι να πιστέψουμε ότι ο Μουζάλας έκανε απλώς ένα "λεκτικό ατόπημα" όταν αποκάλεσε τα Σκόπια "Μακεδονία". Βουλευτές όπως ο ανεκδιήγητος Μπαλαούρας ομολογούν ξετσίπωτα τον ενδοτισμό τους απέναντι στα Σκόπια, και μερικοί αφελείς πιστεύουν ακόμα πως ο ΣΥΡΙΖΑ έχει εθνικά υπερήφανες θέσεις. Ο Τσίπρας αδιαφορεί επιδεικτικά για οτιδήποτε έχει να κάνει με τις αρχαιολογικές ανασκαφές στην Ελλάδα, αλλά παριστάνει τον εντυπωσιασμένο με τις κινεζικές αρχαιότητες. 
Είναι χαρακτηριστικό πως ο αμόρφωτος κνίτης πρωθυπουργός μας δεν έχει πατήσει ποτέ το πόδι του σε μουσείο ή σε αρχαιολογικό χώρο παρά μόνο όταν σκοπεύει να τον χρησιμοποιήσει για τηλεοπτικό ντεκόρ για να εκφωνήσει κάποιον δεκάρικο λόγο στο κομματικό του ακροατήριο. 

Περιφρονεί απροκάλυπτα τη συγκλονιστικότερη αρχαιολογική ανακάλυψη των τελευταίων δεκαετιών στην Αμφίπολη η οποία έχει όλα τα εχέγγυα να αποστομώσει μια για πάντα τους ανιστόρητους Σκοπιανούς, και παράλληλα λέει πως δήθεν υιοθετεί την πάγια εθνική πολιτική. Από όλα τα ψέματα που έχει πει ο Τσίπρας, αυτό είναι αναμφίβολα το πιο τερατώδες και το πιο ξεδιάντροπο.

Βαδιζοντας ολοταχώς προς την φτωχοποίηση ή η καριέρα είναι...χολέρα, όπως απεφάνθη ο Καρανίκα(νος):

Του Κώστα Στούπα 

capital.gr

 

Η Ελλάδα βαδίζει ολοταχώς προς τη φτωχοποίηση και αυτή θα λάβει εκρηκτικές διαστάσεις στο πρώτο παραπάτημα της τουριστικής "φούσκας" που έχει δημιουργηθεί για λόγους συγκυριακούς τα τελευταία χρόνια. Μέσα σε μια δεκαετία οι επισκέψεις στη χώρα έχουν διπλασιαστεί χωρίς να υπάρξουν σημαντικές αλλαγές στο τουριστικό προϊόν σε σχέση με την ελκυστικότητα και την ανταγωνιστικότητά του.

Η αύξηση του τουριστικού ρεύματος οφείλεται περισσότερο στην αύξηση της γεωπολιτικής έντασης σε περιοχές που προσφέρουν παρόμοιο με την Ελλάδα προϊόν και λιγότερο στη μείωση του κόστους λόγω κρίσης.

Με την προσφυγική εισβολή τον τελευταίο χρόνο, οι συνέπειες της γεωπολιτικής έντασης έχουν αρχίσει να αγγίζουν ήδη κάποια ελληνικά νησιά. Η τάση αυτή αναμένεται να αυξηθεί προσεχώς.

Η Ελλάδα παρά τα πέντε-έξι χρόνια χρεοκοπίας δεν έχει κάνει τις μεταρρυθμίσεις και δεν έχει δημιουργήσει τα αναχώματα που θα εξισορροπήσουν ακόμη και μια φυσιολογική διόρθωση της αύξησης του τουριστικού ρεύματος.

Η Ελλάδα παραμένει το τελευταίο σοβιετικού τύπου καθεστώς στην Ευρώπη σε σχέση με το ρόλο του κράτους στην οικονομία, όπου ο παραλογισμός, η γραφειοκρατία και η διαφθορά παραμένουν ανίκητα.

Αποκορύφωμα της δικτατορίας που έχει επιβάλει μετά τη μεταπολίτευση η πελατειακή κρατική γραφειοκρατία στην ελληνική κοινωνία είναι η γενίκευση της υπουργοποίησης των συνδικαλιστών του δημοσίου επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. Οι συνδικαλιστές έχουν δομήσει την πολιτική παρουσία σαν εκπρόσωποι επιμέρους συμφερόντων ανταγωνιστικών προς την κοινωνία, δεν μπορούν να εκπροσωπήσουν το όλον.

Χαρακτηριστικό δείγμα της κυριαρχίας της αριστερής ιδεολογίας που έχει επωάσει στη μεταπολίτευση η παρασιτική συνδικαλιστοκρατία του δημοσίου, είναι η ενοχοποίηση της ιδιωτικής επιχειρηματικότητας και του κέρδους.

Τις τελευταίες μέρες με τις χρεοκοπίες πολλών μεγάλων επιχειρήσεων ακούγεται και γράφεται συχνά πως δεν μπορεί να κλείσει μια επιχείρηση και  ο ιδιοκτήτης να συνεχίζει να διαθέτει περιουσιακά στοιχεία ενώ οι εργαζόμενοι χάνουν τη δουλειά τους.

Αυτό είναι ένα δείγμα της αριστερής ιδεολογικής κυριαρχίας, δήθεν φιλεργατικών επιδιώξεων, η οποία όπου έχει υπάρξει έχει οδηγήσει σε κοινωνική και οικονομική εξαθλίωση.

Όταν κλείνει μια επιχείρηση οι μέτοχοι χάνουν τα κεφάλαια που έχουν επενδύσει σε αυτήν και οι εργαζόμενοι τη δουλειά τους. Αν η επιχείρηση τα προηγούμενα 100 χρόνια έβγαζε κέρδη και μοίραζε μέρισμα στους μετόχους δεν σημαίνει πως μπορεί κάποιος να τους υποχρεώσει να επιστρέψουν για να συνεχίσει η επιχείρηση να λειτουργεί.

Αν η επιχείρηση είναι βιώσιμη, οι παλιοί μέτοχοι ή οι νέες επενδυτές θα βάλουν χρήματα να τη σώσουν ή να σώσουν ό,τι σώζεται από αυτήν. Αυτό θα το κάνουν για να κερδίσουν. Αν ακούσετε πως το κάνουν για κάποιο άλλο λόγο, κάποιο λάκκο έχει η φάβα...

Αν η επιχείρηση δεν είναι βιώσιμη και βάλουν χρήματα, ενδεχομένως θα καταστρέψουν κεφάλαιο που θα μπορούσαν να το τοποθετήσουν σε άλλους τομείς όπου οι ίδιοι θα κέρδιζαν και οι εργαζόμενοι θα αποκτούσαν βιώσιμες θέσεις εργασίας.

Το να απαιτεί κάποιος, όταν κλείνει μια επιχείρηση, οι μέτοχοι να τη χρηματοδοτήσουν με τα μερίσματα που έχουν εισπράξει κατά το παρελθόν, είναι σαν να ζητάς από τους εργαζόμενους της ίδιας επιχείρησης που χάνουν τη δουλειά τους, να επιστρέψουν τους μισθούς που έχουν λάβει κατά το παρελθόν πουλώντας τα σπίτια και τα αυτοκίνητα που έχουν πάρει με αυτούς.

Η νοοτροπία αυτή δείχνει βαθιά άγνοια βασικών οικονομικών δεδομένων και είναι επικίνδυνη για τη συνέχεια. Η άγνοια αυτή είναι καταστροφική.

Η Δύση είναι πιο πλούσια από άλλες περιοχές γιατί έχει ανακαλύψει νωρίτερα από τους άλλους την ανεξάρτητη νομική υπόσταση της επιχείρησης από τον ιδιοκτήτη της και την ανώνυμη επιχείρηση, όπου συμμετέχουν εκατομμύρια ιδιοκτήτες οι οποίοι μοιράζονται τα κέρδη και το ρίσκο.

Ανεξάρτητη νομική υπόσταση επιχείρησης σημαίνει πως, αν τα πράγματα δεν πάνε καλά, ο ιδιοκτήτης χάνει μόνο το κεφάλαιο που έχει βάλει στην επιχείρηση, όχι ό,τι έχει και δεν έχει...

Αν έχανε ό,τι έχει και δεν έχει, θα αρνιόταν να αναλάβει το ρίσκο και να επενδύσει. Αν όλοι το έκαναν αυτό, κανείς δεν θα επένδυε και κανείς δεν θα είχε δουλειά. Οι κοινωνίες μας οικονομικά θα ήταν πρωτόγονες και το βιοτικό μας επίπεδο στα όρια της εξαθλίωσης.

Αν λοιπόν ο "Χ" επιχειρηματίας έχει σπίτια στο Μαϊάμι, στα Νεα Κιούρκα  ή τα ξοδεύει τα λεφτά του  προσανάβοντας το τζάκι  είναι δική του υπόθεση.

Όποιος πιστεύει πως τα κέρδη που έχει συσσωρεύσει δεν είναι νόμιμα να το αποδείξει στη δικαιοσύνη και να τα διεκδικήσουμε μαζί για να πάνε στα κρατικά ταμεία. Πέραν τούτου όμως όλα τα υπόλοιπα κάνουν μεγαλύτερη ζημιά στους αδύναμους παρά τους ωφελούν...

Η Deutsche Bank δεν χρειάζεται νέα κεφάλαια, μόνο νέα κορόιδα!

Του Κωνσταντίνου Βέργου*

* Ο κ. Κωνσταντίνος Βέργος είναι Καθηγητής Χρηματοοικονομικών Πανεπιστήμιο Πόρτσμουθ, Αγγλία

 Πηγή: capital.gr

Στην αυγή του 21ου αιώνα μόνο οι "πόλεμοι των ηλιθίων" γίνονται με τα όπλα. Το πεδίο μάχης έχει μεταφερθεί προ πολλού σε επίπεδο εταιριών. Υπό αυτή την έννοια, η ανακοίνωση ότι η Deutsche Bank, ή σωστότερα θυγατρικής της που δραστηριοποιείται στις ΗΠΑ, απέτυχε στα stress tests στις ΗΠΑ, θεωρήθηκε ως μία ακόμη "έκρηξη βόμβας", ένας πόλεμος μεταξύ ΗΠΑ και Γερμανίας, για έλεγχο των κεφαλαίων παγκοσμίως. Είναι όμως έτσι, ή κρύβεται κάτι βαθύτερο;

Τα συντρίμμια του δεύτερου παγκόσμιου πολέμου δεν οδήγησαν στο τέλος των παγκόσμιων πολέμων, αλλά στον μετασχηματισμό τους σε καθαρά οικονομικούς. Το πεδίο μαχών έχει προ πολλού μεταφερθεί στα "διεθνή δικαστήρια", τις επιτροπές κεφαλαιαγοράς, τις κεντρικές τράπεζες και τις χρηματιστηριακές αγορές. Κράτη καταστρέφονται, συνήθως, χωρίς να πέσει ούτε μια οβίδα ή σφαίρα. Μέσα από τους "θεσμούς", με διοικητικές αποφάσεις, εμπάργκο, ή απλή επιβολή οικονομικών μέτρων.

Οι ΗΠΑ έχουν ασκήσει επί πολλά χρόνια, την πολιτική του εμπάργκο, για να διαλύσουν μεσαίου μεγέθους χώρες, όμως οι Γερμανοί έχουν "τελειοποιήσει" τα οικονομικά όπλα χρησιμοποιώντας την Ευρωπαϊκή Ένωση. Με το ευρώ, τους "θεσμούς" και τις Ευρωπαϊκές συνθήκες, μπορούν να διαλύουν και στη συνέχεια να ροκανίζουν όχι απλά εταιρίες ή μεσαίου μεγέθους χώρες, αλλά και μεγάλες! Το "γερμανικό διευθυντήριο" της Ευρωπαϊκής Ένωσης, έχει εξαθλιώσει σε 6 μόλις έτη το 1/3 της Ευρώπης μέσα από την επιβολή οικονομικής ασφυξίας! Έχοντας μεθύσει, σαν σύγχρονοι Ρωμαίοι αυτοκράτορες, από την σχεδόν απεριόριστη ισχύ (με τα υπερόπλα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και της Ευρωπαϊκής κεντρικής Τράπεζας), το Γερμανικό επιχειρείν ζει χρυσές στιγμές! Όμως οι μεγάλες Γερμανικές εταιρίες, παρότι ελέγχουν την Ευρώπη με ορθόδοξους ή ανορθόδοξους τρόπους, ίσως δεν είναι άτρωτες! Πολλά δείχνουν μάλιστα, ξεκινώντας από τις υπερεταιρίες τους, τις Γερμανικές Τράπεζες, ξεκινώντας από την σημαντικότερη, την Deutsche Bank, ότι το οικοδόμημα καταρρέει!

Η Deutsche Bank, δεν είναι απλά μια τράπεζα που βρίσκεται πίσω σχεδόν από κάθε παγκόσμιο τραπεζικό σκάνδαλο, από το ξέπλυμα μαφιόζικου χρήματος στη Ρωσία και Μαλαισία, ως το «φιξάρισμα», το ψεύτικο στήσιμο των τιμών εμπορευμάτων (commodities), εκείνο της πλαστογράφησης συναλλαγών τρισεκατομμυρίων του libor, ή το μυστικό παρκάρισμα εκατοντάδων δισεκατομμυρίων μέσω των Panama Papers! Τράπεζα που απαλλάσσεται για παράνομες πρακτικές, με απλές... ανακοινώσεις της... "επιτροπής κεφαλαιαγοράς" της Γερμανίας! Τράπεζας που έχει πρόστιμα 14,5 δισ. περίπου για απάτες κατά τα τελευταία τρία χρόνια! Πρόστιμα που αν συνεχιστούν απειλούν να μηδενίσουν τα κεφάλαια της! Δεν έχει χάσει μόνο τα 2/3 της χρηματιστηριακής της αξίας του τελευταίους μήνες (από 32 ευρώ σε μόλις 12 ευρώ και κάτι ψιλά πλέον), παρότι τόσο η Τράπεζά όσο και το κρατικό χρήμα και το χρήμα της ΕΚΤ αγοράζουν τα ομόλογα της και τις κάθε λογής σαβούρες που έχει στο χαρτοφυλάκιο της! Ούτε ανησυχεί ότι τα CDS της, ασφάλιστρα κινδύνου, επί ομολόγων της, έχουν πάει σε επίπεδα χρεοκοπίας. Είναι ότι επίσης έχει 42 τρισ. ευρώ (σαράντα δύο τρισεκατομμύρια ευρώ), δηλαδή 15 φορές το ΑΕΠ της Γερμανίας σε παράγωγα προϊόντα, με κεφάλαια σχεδόν μηδενικά. Έχει, δηλαδή, απίστευτους ασύμμετρους κινδύνους!

Αυτό ακριβώς αφορούσε η αμερικάνικη έκθεση των stress tests, δεν είναι πόλεμος μεταξύ ΗΠΑ και Γερμανίας. Τα Stress Test βρήκαν αυτό που όλοι υποψιαζόμαστε, που όλοι γνωρίζουμε, είναι απλή διαπίστωση ότι η Γερμανική τράπεζα δεν έχει ασφαλές μάνατζμεντ κινδύνων! Και αυτό -η ύπαρξη ανεξέλεγκτων κινδύνων- είναι σημαντικότερο από μερικά κεφάλαια, που μπορεί να "τυπώσει" σε κάποιο "τυπογραφείο" κάποιο βράδυ ο Μάριο Ντράγκι με το πιστόλι στον κρόταφο και υπό τις εντολές της Γερμανικής "ηγεσίας"! Η τράπεζα έχει κακή διαχείριση κινδύνων, και αν οι κίνδυνοι ήταν 1-2 δισ., ουδείς λόγος θα γινόταν, αλλά πρόκειται για ασύμμετρους κινδύνους παραγώγων αξίας 42.000 δισ.! Κίνδυνοι που, τραγικά μεγεθύνονται και σε άλλα επίπεδα μετά την απόφαση των Άγγλων πολιτών να εξέλθουν από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Καθόλου τυχαίο, λοιπόν που ο Τζώρτζ Σόρος, ο πανέξυπνος κερδοσκόπος που επιτυχώς κέρδισε σορτάροντας νομίσματα, αποφάσισε πλέον μετά το Brexit, να "σορτάρει" (να πουλήσει ανοιχτά δηλαδή), την μετοχή της Deutsche Bank!

Όμως, αναμφίβολα, όπως σωστά δήλωσε χτες περιχαρής ο John Cryan, πρόεδρος της Deutsche Bank, στο γερμανικό περιοδικό Spiegel, η Τράπεζα "δεν θα χρειαστεί να ζητήσει από τους μετόχους νέα λεφτά", για αύξηση κεφαλαίων. Εξάλλου οι μεγαλοτραπεζίτες δεν χρειάζεται ποτέ να συνεισφέρουν λεφτά. Τα λεφτά υπάρχουν στο λεφτόδεντρο, το οποίο ποτίζουν τα 508 εκατομμύρια κορόιδα, που πάντα ξεχρεώνουν τις τράπεζες! Οι γνωστοί "χορηγοί" της Γερμανικής απληστίας, οι Ευρωπαίοι πολίτες!

 

Όταν ο δρόμος προς την κόλαση είναι στρωμένος με καλές "προθέσεις"...

Του Νίκου Αρ.

Διαχειριστή

Τα πολιτικά σχήματα που αυτοναποκαλούνται αριστερά και τα οποία έχουν καταλάβει τους θώκους της εξουσίας και-λέμε τώρα!- διαχειρίζονται το κράτος,  έχουν βλάψει σοβαρά και το όνομα της αριστεράς αλλά κυρίως την πατρίδα μας. Η βλάβη έχει διαχρονική πιστοποίηση. 

Εστω κι αν δεν κυβέρνησε στο παρελθόν (με τη σημερινή της μορφή) οι αγκυλώσεις της και οι καταστροφικές της εμμονές μόλυναν οποιαδήποτε προσπάθεια αναπτυξιακής πορείας και εκσυγχρονισμού. 

Ηταν τέτοια η πίεση σε όλες τις κυβερνήσεις της μεταπολίτευσης που ακόμη και ασήμαντες περιφερειακές δυνάμεις αριστερόστροφης προσέγγισης ασκούσαν άτυπη εξουσία. 

Τα κατάλοιπα της μηδενιστικής ιδεολογίας της είναι ανεξίτηλα χαραγμένα στο μυαλό κάθε κομπλεξικού και αποτυχημένου κρατιστή και φυσικά σε κάθε ημιμαθή ή αγράμματου ψηφοφόρου της. 

Σε έναν κόσμο που έχει ξεκαθαρίσει προ πολλού οτι ζούμε πλέον στήν οικονομία της αγοράς, της προσφοράς και της ζήτησης, της συνεχούς αναβάθμισης και του ανταγωνισμού, οι τελευταίοι νοσταλγοί των γραφικών οπλαρχηγών του ψυχρού πολέμου γαντζώνονται πεισματικά στόν ασφαλή μικρόκοσμο της κρατικοδίαιτης πίτας. Ολα είναι πρωτίστως θέμα ιδεολογίας. Με αυτή τη λογική οχι επένδυση δεν θα έρθει αλλά και οι υπάρχουσες θα σταματίσουν να υφίστανται.

Επιτέλους καταλάβετε οτι ο επιχειρηματίας δεν είναι ιεραπόστολος ούτε ανέχεται να συντηρεί με τα χρήματα του τον πιο σάπιο, χρεοκωπημένο και άχρηστο εφιάλτη που ακούει στο όνομα ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΔΗΜΟΣΙΟ.

Mε στόχο τον απόλυτο έλεγχο των «κόκκινων δανείων» και μέσω αυτών μεγάλου αριθμού επιχειρήσεων

http://kourdistoportocali.com

Mε στόχο τον απόλυτο έλεγχο των «κόκκινων δανείων» και μέσω αυτών μεγάλου αριθμού επιχειρήσεων

Ανοικτή επίθεση στην Τράπεζα Πειραιώς από τα κερδοσκοπικά funds 

Πόλεμος κερδοσκόπων για τον έλεγχο της Τράπεζας Πειραιώς βρίσκεται σε εξέλιξη. Σύμφωνα με πληροφορίες, ο SSM απέσυρε την τελευταία στιγμή -λίγες ώρες πριν τη σύγκληση του Διοικητικού Συμβουλίου- την έγκριση που ήδη είχε δώσει για την τοποθέτηση στη θέση του διευθύνοντος συμβούλου, του κ. Χρήστου Παπαδόπουλου. Η ξαφνική ανατροπή προκάλεσε έκπληξη στην αγορά καθώς η επιλογή του κ. Παπαδόπουλου είχε γίνει μετά από πολύμηνη διεθνή διαδικασία που διεξήγαγε εξειδικευμένη εταιρία, ενώ ο κ. Παπαδόπουλος είχε περάσει με επιτυχία τη διαδικασία έγκρισης από το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας αλλά και από τον SSM.

Για τις εξελίξεις το ρεπορτάζ του Πρώτου Θέματος αναφέρει τα εξής:

Πηγές της αγοράς βλέπουν πίσω από τη συγκεκριμένη εξέλιξη την προσπάθεια να ελέγξει την τράπεζα Πειραιώς και ταυτόχρονα τα «κόκκινα δάνεια» το hedge fund που διευθύνει ο Τζον Πόλσον. Συμφωνα με τις ίδιες πηγές, το κερδοσκοπικό fund που ελέγχει το 10% της τράπεζας είχε εναντιωθεί στη διαδικασία επιλογής και την υπονόμευσε επειδή επιθυμεί να τοποθετήσει πρόσωπο της αποκλειστικής επιλογής του, προφανώς για να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα του.

Στην τραπεζική αγορά μιλούν για ανοιχτό πόλεμο με στόχο τον απόλυτο έλεγχο των «κόκκινων δανείων» και μέσω αυτών μεγάλου αριθμού επιχειρήσεων. Η Πειραιώς έχει σχεδόν το 50% των δανείων προς επιχειρήσεις (δηλαδή τον μισό παραγωγικό ιστό της οικονομίας) και μέσω αυτών, τα κερδοσκοπικά fund μπορούν να ελέγξουν δεκάδες μεγάλα ξενοδοχεία, βιομηχανίες τροφίμων, γνωστές εμπορικές εταιρίες, την ακτοπλοϊα, μικρομεσαίες αγροτικές  εταιρίες κλπ. Το κερδοσκοπικό fund έχοντας επενδύσει 400 εκατ. στην Τράπεζα  στοχεύει σε μεγάλες υπεραξίες οι οποίες κατά την αγορά μπορεί να φτάσουν ακόμη και τα 10 δισ. ευρώ. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση της Hellenic SeaWays μιας ακτοπλοϊκής εταιρίας  που ήταν απαξιωμένη στο Χρηματιστήριο με την τιμή της μετοχής να κοστίζει μόλις λίγα σεντς και μετά το ενδιαφέρον να αποκτήσουν τον έλεγχό της οι Μινωικές Γραμμές η μετοχή της τώρα έχει ανέβει πάνω από τα τέσσερα ευρώ.

Η ανατροπή αιφνιδίασε τόσο την Κυβέρνηση όσο και την διοίκηση της Τράπεζας Πειραιώς, καθώς αν επικρατήσουν οι μεθοδεύσεις του Πόλσον θα είναι η πρώτη φορά που ένα hedge fund αποκτά τον έλεγχο συστημικής τράπεζας στην Ευρωζώνη. Το καταστροφικό όμως για την ελληνική οικονομία  είναι ότι σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο χιλιάδες επιχειρήσεις θα αναδιαταχθούν βίαια με συνοπτικές διαδικασίες που θα έχουν δραματικές  επιπτώσεις για τους εργαζόμενους  και μεγάλα κέρδη που θα καρπωθούν funds.

O ιδρυτής του Liberal.gr Θανάσης Μαυρίδης θα γράψει:

Ανοικτή επίθεση στην Τράπεζα Πειραιώς πραγματοποιούν τα κερδοσκοπικά funds, επιδιώκοντας τον πλήρη έλεγχό της. Το χρυσόμαλλο δέρας της κερδοσκοπικής εκστρατείας είναι τα κόκκινα δάνεια και γενικότερα οι εταιρείες που έχουν πάρει δάνεια και ως εκ τούτου είναι εξαρτώμενες από την Τράπεζα. Σήμερα αναβλήθηκε το προγραμματισμένο διοικητικό συμβούλιο που στόχο είχε να ορίσει νέο διευθύνοντα σύμβουλο, ανεβάζοντας έτσι το θερμόμετρο της αντιπαράθεσης στο κόκκινο.

Ομάδα ξένων μετόχων της Τράπεζας που διατηρεί άριστες σχέσεις ακόμη και μέσα στο SSM επιδίωξε και κατάφερε την ματαίωση της ανάδειξης του κ. Χρήστου Παπαδόπουλου στη θέση του νέου διευθύνοντος συμβούλου της Τράπεζας. Στην επιλογή του κ. Παπαδόπουλου, ο οποίος επιλέγει μετά από διεθνή διαγωνισμό είχε αντιδράσει ανοικτά το Fund του κ. Πόλσον. Αντίθετα, είχε συμφωνήσει το ΤΧΣ, το οποίο και άνοιξε το πράσινο φως για την σημερινή συνεδρίαση του διοικητικού συμβουλίου. Οι ξένοι μέτοχοι επιδιώκουν την επαναφορά του προηγούμενου διευθύνοντος συμβούλου κ. Άνθιμου Θωμόπουλου και την απομάκρυνση, προφανώς, του κ. Σάλλα, έτσι ώστε να αποκτήσουν τον πλήρη έλεγχο της τράπεζας.
Η κόντρα ξεκίνησε πριν λίγο καιρό και εφόσον βρισκόταν σε εξέλιξη η διαδικασία ανακεφαλαιοποίησης. Η Τράπεζα της Ελλάδος εντόπισε τότε τον κίνδυνο να αποτύχει η ανακεφαλαιοποίηση, με ασύμμετρες συνέπειες για την Τράπεζα και για την ελληνική Οικονομία, λόγω των λανθασμένων χειρισμών που έγιναν από τον κ. Θωμόπουλο, ο οποίος και στη συνέχεια απομακρύνθηκε. Ο κ. Θωμόπουλος είχε την αποκλειστική ευθύνη για την ανακεφαλαιοποίηση και φυσικό ήταν να χρεωθεί την προοπτική μιας αποτυχίας, όπως αντίστοιχα θα απολάμβανε και τα οφέλη μιας επιτυχίας.
Το γεγονός αυτό, πάντως, προκάλεσε την οργή των διαχειριστών των ξένων funds, οι οποίοι, προφανώς, είχαν διαφορετική άποψη!
Η αντιπαράθεση συνεχίστηκε μέχρι και σε επίπεδο SSM, όπου τα ξένα funds έχουν πάρα πολύ καλές προσβάσεις. Άλλωστε, δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι η Τράπεζα της Ελλάδος εγκατέλειψε την πολιτική που ακολουθούσε μέχρι πρόσφατα, αυτή της απόκρουσης των τακτικών που ακολουθούν διεθνώς τα κερδοσκοπικά funds, διασπώντας εταιρείες μετά από την απόκτηση του πλήρους ελέγχου τους. Στην προκειμένη περίπτωση το πρόβλημα είναι αρκετά πιο σοβαρό καθώς μιλάμε για τράπεζα και όχι για μία οποιαδήποτε άλλη εταιρεία.
Η πλευρά Σάλλα επεδίωξε μία ομαλή μετάβαση στην επόμενη ημέρα, ακολουθώντας όλες τις διεθνείς προδιαγραφές για την επιλογή νέου διευθύνοντος συμβούλου. Πληροφορίες αναφέρουν ότι στελέχη που επρόκειτο να μπουν στην λίστα δέχτηκαν ισχυρές πιέσεις για να μην συμμετάσχουν στην διαδικασία. Όλη αυτή η υπόθεση προκαλεί μεγάλα ερωτήματα. Τόσο για την στάση των αρμόδιων αρχών, όσο και για τις επιπτώσεις αυτής της αντιπαράθεσης στη λειτουργία μιας τράπεζας και μάλιστα στη σημερινή δύσκολη συγκυρία. Παράλληλα, δημιουργεί και πολιτικό θέμα, αν για πρώτη φορά στην ευρωπαϊκή ιστορία κερδοσκοπικά funds καταφέρουν να υφαρπάξουν τη διοίκηση μιας συστημικής τράπεζας.

Σφάζουν στο γόνατο 500.000 συνταξιούχους οι οποίοι χάνουν το ΕΚΑΣ, χάνουν το φως τους, χάνουν την δυνατότητα να κεράσουν ένα παγωτό τα εγγόνια τους.

Κι όλα αυτά με τους σημερινούς υπουργούς του ΣΥΡΙΖΑ, όταν βρισκόντουσαν στην αντιπολίτευση να παίρνουν σβάρνα τις πλατείες και να συστήνουν στους πολίτες αλλά και τους επιτηδευματίες να μην πληρώνουν τα χρέη τους στο Κράτος. Τώρα ο Κατρούγκαλος λέει στα γερόντια:

-Μην άγχεστε, όταν έλθει η Ανάπτυξη θα υπάρξει αναπλήρωση!!!

Δηλαδή οι άνθρωποι που ετοιμάζονται για μόνη μετοίκηση θα περιμένουν την Ανάπτυξη του Κατρούγκαλου.

Υπήρξαν πολλοί αυτόπτες μάρτυρες όταν ο πολύς Κατρούγκαλος με την άνεση και τα μαντηλάκια “συμβούλευε” ιδιοκτήτες επιχειρήσεων εστίασης στο Νέο Ψυχικό να μην πληρώνουν τις υποχρεώσεις τους. Βλέπετε τότε ήθελαν με κάθε τρόπο να αρπάξουν την εξουσία και οι Απάτσι του ΣΥΡΙΖΑ άνοιγαν τις μπάρες για να περάσουν τζάμπα οι αλλαλάζοντες σύντροφοι. Και να που καταμεσής του καυτού καλοκαιριού έφτασε η ώρα οι οξυδερκείς ψηφοφόροι να πληρώσουν ακριβά τις υποσχέσεις του ΣΥΡΙΖΑ. Το 80% των Ελλήνων θα κάνει διακοπές στα σπίτια του βρίζοντας την καψερή την Κούλα επειδή ο καφές δεν είχε 3 παγάκια. Αμήχανη και παραδομένη στα τηλεοπτικά σκουπίδια η ελληνική κοινωνία περιμένει στωικά την ολοκλήρωση της καταστροφής της.

Τον ερχομό της εξαθλίωσης την ώρα που οι κυβερνώντες τραχανοπλαγιάδες επιδίδονται σε αμπελοφιλοσοφίες για την δήθεν συνταγματική αναθεώρηση και απίδια μάντολες. Αγνοούν και οι ίδιοι ότι πλησιάζει η στιγμή που από τα κλιματιζόμενα μπαλκόνια τους θα αντικρύζουν μόνο πτώματα στην άσφαλτο.

Οι ορδές της φτώχιας θα ορμήξουν όπου νάναι για το τελευταίο καρβέλι στα εναπομείναντα μπακάλικα της επικράτειας. Η Κόλαση έρχεται.

Μια γεύση της πήρε η κυβέρνηση και τον Απρίλιο όταν είδε τους καταθέτες να σηκώνουν τα χρήματά τους σαν να μην υπάρχει αύριο για τις τράπεζες. Κοροιδεύοντας τον κόσμο για την δήθεν άρση από μήνα σε μήνα των capital controls τόσο πιο πολύ κλονίζεις την χαμένη εμπιστοσύνη.

Πρόκειται για εγκληματικά λάθη που κουβαλάνε ουρές ποινικών ευθυνών και ακόμη και το ΚΚΕ εάν έλθει κάποτε στην εξουσία με τα ελληνικά σύνορα να έχουν υποχωρήσει ως τη Λάρισα θα αναζητήσει και θα αποδώσει τις ευθύνες.

Για την ώρα τα γερόντια με βουρκωμένα μάτια παρακολουθούν ξεψυχισμένα τις οθόνες των ATM’s!

Η χαριστική βολή στις ζωές τους έρχεται από τους αγαπημένους αντιεξουσιαστές του ΣΥΡΙΖΑ που έκαναν ρεσάλτο στην εξουσία διώχνοντας τους προηγούμενους πειρατές που έχουν παρκάρει τα κλεμμένα στο Mαιάμι-σκατοκράτος.

Μόλις χθες ο Γερούν Ντάισεμπλουμ ερωτηθείς για το πότε θα αρθούν τα capital controls απάντησε ότι δεν το γνωρίζει και πως αυτό δεν είναι υπόθεση της Ε.Ε.

Αν μάλιστα δείτε τις εξελίξεις γύρω από τα ΔΣ των τραπεζών τα capital controls θα μείνουν ως την στιγμή που θα αρπάξουν και το τελευταίο σεντ από τις καταθέσεις των Ελλήνων με μια οποιαδήποτε ευρηματική δικαιολογία. Τα capital controls θα παραμένουν για να διευκολύνουν την αρπαγή των καταθέσεων. Θα παραμένουν ώσπου να κάνουν φτερά τα 120 δις ευρώ των Ελλήνων καταθετών. Εκεί οδηγούμαστε εάν δείτε τι συμβαίνει στις 4 συστημικές τράπεζες με τα ξένα funds να επιχειρούν να ξηλώσουν τις διοικήσεις τους και να τις θέσουν υπό τον απόλυτο έλεγχο…

BREXIT, η ημέρα της ανεξαρτησίας: Μεγάλη ήττα για τη γερμανική Ευρώπη, από μια χώρα που αψήφησε την καταστροφική ισχύ των αγορών και των λοιπών τοκογλυφικών κεφαλαίων

Analyst Team

analyst.gr 

Βιβλιογραφία: Eucken, Bofinger

Κατά την υποκειμενική μας άποψη, η Βρετανία τόλμησε σωστά να εγκαταλείψει το ευρωπαϊκό καράβι (άρθρο), παίρνοντας τεράστια ρίσκα για την οικονομία της, αντί να περιμένει τον αργό, βασανιστικό στραγγαλισμό της από τη Γερμανία – η οποία δεν πρόκειται να διστάσει να το κάνει με τη Γαλλία, με την Ιταλία, καθώς επίσης με όλες τις άλλες χώρες της ΕΕ.

Μπορεί φυσικά να κάνουμε λάθος, καθώς επίσης να αλλάξει συμπεριφορά η καγκελάριος, βλέποντας τους κινδύνους για τη νομισματική ένωση. Εν τούτοις, αμφιβάλλουμε σε πολύ μεγάλο βαθμό, γνωρίζοντας πως η χώρα αυτή είναι αχόρταγη, ενώ δεν έχει απολύτως κανέναν ηθικό ενδοιασμό – όπως τουλάχιστον έχει αποδειχθεί από την ιστορία της.

Ενώ η στερλίνα βυθίζεται στα χαμηλότερα επίπεδα της ιστορίας της, παρασέρνοντας μαζί της τα χρηματιστήρια ολόκληρου του πλανήτη (γεγονός απόλυτα φυσιολογικό, αφού οι αγορές ήταν πεπεισμένες για την παραμονή της Βρετανίας στην ΕΕ), μέχρι στιγμής 16,8 εκ. Βρετανοί ψήφισαν υπέρ του BREXIT (51,8%), έναντι 15,7 εκ. που τοποθετήθηκαν κατά (48,2%).

Περαιτέρω, η Σκωτία και η Β. Ιρλανδία ψήφισαν υπέρ της παραμονής τους στην ΕΕ, οπότε αναμένεται ότι, θα προσπαθήσουν να ανεξαρτητοποιηθούν από το Ηνωμένο Βασίλειο – κάτι που θα προκαλέσει μεγάλα προβλήματα στη Βρετανία, καθώς επίσης νέες αναταραχές στις διεθνείς αγορές. Μεγάλοι χαμένοι θα είναι οι τράπεζες, οι μετοχές των οποίων θα υποστούν ισχυρές πιέσεις – όπως τουλάχιστον όλα δείχνουν.

Μια από τις σημαντικότερες θα είναι ασφαλώς η Deutsche Bank, η οποία θα οδηγηθεί σε μεγάλες απώλειες από την έκθεση της στο συνάλλαγμα – θεωρώντας πως δεν είχε προβλέψει μία τέτοια εξέλιξη. Σε κάθε περίπτωση, η αφορμή για το αναμενόμενο κραχ είναι πλέον δεδομένη – ειδικά εάν δεν υπάρξει καμία αλλαγή στα αποτελέσματα, καθώς επίσης εάν παραιτηθεί ο πρωθυπουργός της Βρετανίας, οπότε η εικόνα του χάους θα συμπληρωνόταν από την πολιτική αστάθεια. Δύσκολα πάντως θα συμπεριφερθεί όπως ο Έλληνας συνάδελφος του, μετατρέποντας το ΟΧΙ σε ΝΑΙ – αφού οι Βρετανοί δεν θα το ανέχονταν, όπως δυστυχώς εμείς.

Συνεχίζοντας, ο πανικός στα χρηματιστήρια ξεκίνησε από την Ασία, με πτώση των δεικτών έως και πάνω από 7%, με πολύ δυσοίωνες προβλέψεις για την Ευρώπη (προ ανοίγματος πτώση 11% του ευρωπαϊκού δείκτη) – ενώ η τιμή του χρυσού αυξήθηκε έως και 5%, με το ευρώ και τη στερλίνα να δέχονται τις μεγαλύτερες πιέσεις. Με δεδομένο δε το ότι, η ΕΕ βρίσκεται απέναντι στη μεγαλύτερη κρίση της ιστορίας της, κανένας δεν μπορεί να προβλέψει τι θα συμβεί – αφού τέτοιου είδους κρίσεις είτε οδηγούν προς τα μπροστά, είτε γκρεμίζουν τα υφιστάμενα οικοδομήματα.

Πιθανότερο πάντως όλων είναι να έχει ξεκινήσει ο ευρωπαϊκός χορός του Ζαλόγγου – ενώ έναν πολύ σημαντικό ρόλο διαδραμάτισε ο περυσινός, στυγνός εκβιασμός της Ελλάδας, ο οποίος ανέδειξε δυστυχώς το εφιαλτικό πρόσωπο της Ευρώπης.

Περαιτέρω αρκετοί αναρωτιούνται εάν η ΕΕ, η οποία οικοδομήθηκε επάνω στα ερείπια του γερμανικού φασισμού, οφείλει σήμερα να οικοδομηθεί ξανά, με άλλη μορφή, επάνω στα ερείπια του νεοφιλελεύθερου φασισμού που επιβάλλεται από τις Η.Π.Α. με τη βοήθεια της Γερμανίας ή απλά να διαλυθεί.

Εκείνη την εποχή (άρθρο) η υπόσχεση, επάνω στην οποία στηρίχθηκε το ευρωπαϊκό οικοδόμημα, ήταν το να μην διεξαχθεί ποτέ ξανά πόλεμος στην Ευρώπη – το τέλος της βίας και του μίσους μεταξύ των κρατών της. Αντίθετα, το σημερινό ζητούμενο είναι η δικαιοσύνη και η ισότητα, καθώς επίσης η καταπολέμηση της ανεργίας και της φτώχειας – όχι μία ηγεμονική Γερμανία, δεσμοφύλακας των Η.Π.Α. και των αγορών, σε μία κλειστή φυλακή που στραγγαλίζει την ευημερία της πλειοψηφίας των συμμετεχόντων.

Το πιθανότερο πάντως, εάν δεν δρομολογηθούν ριζικές αλλαγές, είναι η διάλυση τόσο της ΕΕ, όσο και της Ευρωζώνης – ενώ το βρετανικό δημοψήφισμα αποτελεί μία τεράστια ήττα της καγκελαρίου και του υπουργού οικονομικών της, επιβεβαιώνοντας πως η Γερμανία κερδίζει όλες τις μάχες, χάνει όμως τον πόλεμο. Ο αντίκτυπος πάντως στην ήδη επαναστατημένη Γαλλία, η οποία κινδυνεύει να βυθιστεί σε εμφύλιο πόλεμο, δεν θα είναι αμελητέος – ενώ η σημασία του βρετανικού δημοψηφίσματος για την Ελλάδα θα εξαρτηθεί από τη διαχείριση της ελληνικής κυβέρνησης.