Τετάρτη 6 Απριλίου 2016

Η βόμβα του λαθρομεταναστευτικού ακόμη δεν έσκασε αλλά η ώρα πλησιάζει...



του ΑΠ. ΑΠΟΣΤΟΛΟΠΟΥΛΟΥ
ΙΣΚΡΑ

Προσωρινά η ΕΕ/Γερμανία απέφυγαν τα χειρότερα, να πλημμυρίσουν ξαφνικά και ανεξέλεγκτα από πρόσφυγες και μετανάστες. Αλλά για πρώτη φορά το ψυχρόαιμο και υπολογιστικό Βερολίνο έκανε τόσο ρηχή ανάλυση και έδειξε τόση επιπολαιότητα απευθύνοντας πρόσκληση σε ένα εκατομμύριο πρόσφυγες να πάνε να δουλέψουν στα εργοστάσια. Ξεσηκώθηκαν οι υποτελείς, Πολωνία, Αυστρία κλπ, εξεγέρθηκαν πλήθη εντός της επικράτειας, η Μέρκελ από επίσημη αγαπημένη απόφυγε στο παρά ένα να γίνει αποδιοπομπαία. Ο Ούγγρος πρωθυπουργός Ούρμπαν διακήρυξε ότι οι Ούγγροι δεν θα επιτρέψουν να μετατραπεί η χώρα σε πολυεθνικό μωσαϊκό επειδή έτσι θέλουν οι «φανατισμένοι διεθνιστές των Βρυξελλών».
Η συμφωνία της ΕΕ με την Τουρκία ώστε να ανακοπεί το προσφυγικό κύμα πρόσφερε μικρή ανάπαυλα αλλά όχι λύση. Ο πόλεμος στο Συριακό δεν τέλειωσε, αντιθέτως επεκτείνεται στο εσωτερικό της Τουρκίας. Σύντομα, δεν θα προλαβαίνει ο... 
Ερντογάν να στέλνει τους πρόσφυγες στα ελληνικά παράλια. Σύριοι, Κούρδοι και Τούρκοι θα φεύγουν τρέχοντας από μόνοι τους ζητώντας σωτηρία στην Ευρώπη. Η Τουρκία θεωρήθηκε «ασφαλής» χώρα διότι αλλιώς θα ήταν αδύνατον να υπάρξουν επιστροφές προσφύγων. Αλλά αυτά είναι λίγο λάδι στον αγριεμένο ωκεανό. Αν ως τον Ιούνιο η ΕΕ δεν καταργήσει τις βίζες για την ελεύθερη διακίνηση των Τούρκων στην ΕΕ, ο Ερντογάν, χαμένος για χαμένος, θα «ενθαρρύνει» (και πάλι) το προσφυγικό κύμα εφαρμόζοντας το «δόγμα Σαμψών»: η ψυχή μου μετά των αλλοφύλων, της ΕΕ. Αν καταργηθούν οι βίζες τότε η ΕΕ θα πλημμυρίσει με πρόσφυγες/μετανάστες μουσουλμάνους.
Η μόνη λύση για την ΕΕ θα ήταν να συμπράξει με τη Ρωσία ώστε να τερματιστεί «χθες» ο πόλεμος στη Συρία και να λυθεί το Ουκρανικό. Αλλά αυτά είναι παιχνίδια για Μεγάλα Παιδιά και όχι, όπως λέει και ο Μπρζεζίνσκι, για προτεκτοράτα αλά Βερολίνο/Βρυξέλλες.
Τα συμπεράσματα είναι δυο:
Πρώτον, για να εξουθενωθεί κάθε αντίσταση στην αμερικανική στρατηγική για Νέα Τάξη Πραγμάτων πρέπει να αποδομηθούν τα Κράτη και να εξουθενωθούν τα Έθνη. Να εξουδετερωθεί κάθε κρατικός ή άλλος μηχανισμός που μπορεί να σχεδιάσει και να εφαρμόσει αποφάσεις μη αρεστές. 
Και να διαλυθείκαι το έσχατο ίχνος κοινωνικής και εθνικής συνοχής, με πρόσχημα την αποκατάσταση της Δημοκρατίας, της Δικαιοσύνης, της Ελευθερίας. Με πόλεμο, εισβολή, έγχρωμες «επαναστάσεις». 
Ένα προσφυγικό τσουνάμι κάνει επίσης θαυμάσια τη δουλειά υπό τη σκέπη του ανθρωπισμού και τη συνέργεια χρήσιμων ηλίθιων, κατά κανόνα της αριστεράς, οι άλλοι πληρώνονται.
Δεύτερον στην Ευρώπη, τα τελευταία εκατό χρόνια, κάποιος εξωτερικός παράγων είναι η σπίθα ανατροπής και όχι οι αδύναμες ταξικές διενέξεις στο εσωτερικό των χωρών. Οι Πόλεμοι Α΄ και Β΄ το επιβεβαιώνουν. Όταν το Σύστημα αποδυναμώθηκε συνολικά, έσπασε στους πιο αδύναμους κρίκους, Ρωσία, Κίνα κλπ.
Δεν υπάρχουν πειράματα και πειραματόζωα. Υπάρχουν μόνο στρατηγικοί σχεδιασμοί από αυτούς που είναι ικανοί να τους σχεδιάσουν και να τους εφαρμόσουν. Αποκαλύφθηκε (reseau international) ότι ο τεμαχισμός της Συρίας πρωτοσχεδιάστηκε… το 1957 (!) στις ΗΠΑ. Η πιο ανόητη ιδέα είναι ότι η Ελλάδα είναι πειραματόζωο και αν το πείραμα πετύχει εδώ θα εφαρμοστεί στους υπόλοιπους Ευρωπαίους. Δηλαδή θα κάνουν στη Γαλλία ή στην Ιταλία ό, τι έγινε στην Ελλάδα. Βλακώδες. Είναι εντελώς διαφορετικό αν δούμε ότι υπάρχει μια πολιτική, νεοφιλελεύθερη, «λιτότητας» και εφαρμόζεται ανάλογα με τη χώρα και τις περιστάσεις.
Ο άλλος προπαγανδιστικός Μύθος είναι το φόβητρο της ακροδεξιάς, του φασισμού/ναζισμού. Οι πάσης φύσεως «διεθνιστές/εθνομηδενιστές» βαφτίζουν φασίστα τον καθένα που διαφωνεί. Είναι μια «επιχείρηση» εκφοβισμού που επιδιώκει να συγκαλύψει το γεγονός ότι πλειοψηφίες ή ισχυρές μειοψηφίες αντιδρούν στις πολιτικές των ελίτ. Όποιος μιλάει για Καραϊσκάκη, Κολοκοτρώνη και την αγάπη στην πατρίδα δεν είναι φασίστας επειδή κάτι τέτοια λέει και ο Κασιδιάρης ενώ δεν αρέσουν στον Φίλη. Όταν μάλιστα η συνομοταξία του Φίλη και της Τασίας φασίστα ανέβαζε, φασίστα κατέβαζε τον Καμμένο αλλά τώρα συνεργάζεται μια χαρά μαζί του. Αν η πάσης φύσεως αριστερά θέλει να διαχωρίσει τη θέση της από τη ΧΑ αλλά και τον Φίλη στο θέμα του πατριωτισμού ας πει πως τον εννοεί εκείνη. Η αλαλία βλάπτει – παρεμπιπτόντως ο Λουκάς Αξελός έχει γράψει ένα μοναδικό, υπέροχο κείμενο περί πατριωτικής αριστεράς που θα πρέπει να αναδημοσιευτεί.
Η στροφή προς τα δεξιά δεν είναι μόνο ευρωπαϊκό φαινόμενο. Μια-μια οι αριστερές ή αριστερίζουσες κυβερνήσεις στη Λατινική Αμερική καταρρέουν. Οι εσωτερικές αιτίες είναι ασφαλώς υπαρκτές. Αλλά η κινητήρια δύναμη ανατροπής είναι ο εξωτερικός παράγων, ο Μεγάλος γείτονας που θεωρούσε ανέκαθεν τη Λ. Αμερική ως την πίσω αυλή του, ιδιοκτησία του, σύμφωνα με το Δόγμα Μονρόε, αρχές του 1800. Οι ΗΠΑ αποφάσισαν ότι τώρα είναι η στιγμή να συμμαζέψει τα άτακτα παιδιά. Στη Μ. Ανατολή τα πράγματα δεν πήγαν και τόσο καλά και η ΕΕ έχει φουρτούνες. Πρέπει να διασφαλιστούν τα μετόπισθεν. Να χάσει κάθε στήριγμα και επιρροή η Ρωσία (και η Κίνα) στην περιοχή. Οι BRICS θα υποστούν καίριο πλήγμα αν χάσουν τη Βραζιλία.
Το πολιτικό προσωπικό στην Ελλάδα περπατάει σκυφτό, σέρνεται. Η κοινωνία, χωρίς ηγεσία, παρακολουθεί παθητικά το κουκλοθέατρο του Μπάρμπα-Μυτούση σε προ ημερησίας διατάξεως ανταλλαγή άσφαιρων πυρών στη Βουλή. Η κρίση θα είναι μακρά.

Τα πρόβατα απεργούν, ζητώντας καλύτερες συνθήκες σφαγής

Γράφει ο Δημήτρης Νατσιός.
 
«Αισχρόν έστι σιγάν, της Ελλάδος πάσης αδικουμένης»
Δημοσθένης
greek-storm
Ο Ιωάννης Μεταξάς, ο «δικτάτορας», ο «φασίστας», λίγο μετά το ένδοξο «ΟΧΙ» στον φασίστα Μουσολίνι, στο πρώτο υπουργικό συμβούλιο, που έγινε το πρωί της 28ης Οκτωβρίου του 1940, αφού, κάνοντας τον σταυρό του, υπέγραψε τα διατάγματα γενικής επιστράτευσης, ζήτησε από τους υπουργούς του την έγκριση νόμου με μόνο άρθρο του το εξής:
«Ουδείς Έλλην καθίσταται πλουσιώτερος εκ του πολέμου».

(Από το βιβλίο, «1940-Ο άγνωστος πόλεμος: Η ελληνική πολεμική προσπάθεια στα μετόπισθεν», εκδ. «Πατάκης», σελ. 106, της Μαρίνας Πετράκη, η οποία είναι διδάκτωρ του πανεπιστημίου του Κεντ). Στο ίδιο βιβλίο διαβάζουμε:
«Με την κήρυξη του πολέμου, καθώς ελλοχεύει ο κίνδυνος μαζικής ανάληψης τραπεζικών καταθέσεων, η Τράπεζα της Ελλάδος, μετά από διαταγή της κυβέρνησης, ειδοποιεί με έγγραφό της όλες τις τράπεζες, να περιορίσουν τις αναλήψεις των καταθετών μέχρι του ποσού των 3.000 δραχμών». (σελ. 127).

Όσο γνωρίζω, από τον πόλεμο του ’40 έως σήμερα, ουδέποτε είχε τεθεί όριο αναλήψεων. (Ως συνήθως, υιοθετήσαμε την ξενική φράση «κάπιταλ κοντρόλς», διότι οι πολιτικοί νάνοι και αρλεκίνοι, συνεπικουρούμενοι από την δημοσιογραφική ξεφτίλα, έτσι το αποκαλούν).

Επομένως και σήμερα βιώνουμε έναν ακήρυχτο πόλεμο. Συμμορίες τύπου ΔΝΤ και ευρωπαίων εταίρων, ισλαμικές ορδές επιτίθεται λυσσωδώς στην πατρίδα μας. Μόνο που τώρα, δεν έχουμε τον «φασίστα» Μεταξά στο τιμόνι της χώρας, να νομοθετεί με πυγμή και ανδρεία ότι οι άπληστες ύαινες και τα αρπακτικά της κερδοσκοπίας θα χτυπηθούν αμείλικτα, αλλά αριστερή διακυβέρνηση του κ. Σταθάκη, της κ. Τασίας, του κ. Μουζάλα, του κ. Καρανίκα, του κ. Φίλη και λοιπών παρομοίων δημοκρατών και φιλανθρώπων.

Τότε την διαχείριση της κρίσης δεν την ανέλαβαν Μ.Κ.Ο. (οι λεγόμενοι «εθελοντές» και «φιλεύσπλαχνοι» των Μ.Κ.Ο. αμείβονται με τουλάχιστον 1500 ευρώ, αρκετοί έσπευσαν από τις αναρχικές φωλιές των Εξαρχείων, οι οποίοι, όπως μου διηγείται αστυνομικός, προτρέπουν τους λαθρομετανάστες να επιτίθενται στην αστυνομία).

Τότε «πλάτες» στο κράτος έβαλε ο ίδιος ο λαός, σύσσωμος. Οι διανοούμενοι δεν ήταν ξεσκονίστρες και φερέφωνα της εξουσίας, αλλά διαγωνίζονταν ποιος θα γράψει τον ωραιότερο ύμνο για την πατρίδα και τα στρατευμένα παιδιά της. Πολλοί πολεμούν στην πρώτη γραμμή. «Σου γράφω καθισμένος τριακόσια μέτρα απέναντι από τους Ιταλούς. Όμως ούτε οι σφαίρες ούτε οι οβίδες με κάνουν να ξεχνώ τους αγαπημένους μου κόσμους όπου ζούσα και για τους οποίους τώρα μάχομαι…» γράφει ο έφεδρος ανθυπολοχαγός Οδυσσέας Ελύτης στον Γ. Θεοτοκά. (Γ. Θεοτοκάς, «Τετράδια ημερολογίου, 1939-1953», σελ. 241).

Οι τωρινοί ψευτοδιανοούμενοι διαγωνίζονται ποιος θα ξεράσει τις περισσότερες αναθυμιάσεις του κατά της πατρίδας και του έθνους. Στα θέατρα, μεγάλοι ηθοποιοί-και όχι ατάλαντοι τζιτζιφιόγκοι απροσδιορίστου φύλου-όπως ο Μάνος Κατράκης, ο Θάνος Κωτσόπουλος, ο Παντελής Ζερβός, ανεβάζουν παραστάσεις με τις οποίες τονώνουν το φρόνιμα του λαού. Και τώρα, έπρεπε να ξεσηκωθούν και οι πέτρες, για να αναγκαστεί ο φερόμενος ως υπουργός Πολιτισμού κ. Μπαλτάς, να αποσύρει τον ανισόρροπο Βέλγο και τους βλαμμένους ημίανδρους, που χοροπηδούσαν επιδεικνύοντας, σαν τα να σκυλιά, την γυμνή παράνοιά τους.

Τότε, την ώρα της μεγάλης κρίσης, που έφταναν στα νοσοκομεία χιλιάδες ηρωικοί στρατιώτες, με πόδια κομμένα και τα σπίτια των Ελλήνων λάμβαναν από το ΓΕΣ το παράσημο ανδρείας για τον σκοτωμένο λεβέντη τους, οι γυναίκες του λαού υπομένουν καρτερικά την θυσία και επιτελούν το χρέος τους προς το Έθνος-ένα χρέος αυτονόητο, χωρίς προσδοκία ανταμοιβής.
Σε πρωτοσέλιδο του τότε «Ελεύθερου Βήματος» (σήμερα είναι σκέτο «Βήμα». Εδώ και χρόνια… βηματίζει με αταλάντευτη συνέπεια πίσω από τα πουγκιά, τα θαλασσοδάνεια και τις επιδοτήσεις της εκάστοτε εξουσίας), διαβάζουμε:

«Για τον ηρωισμό αυτό δεν συνηθίζεται να τονίζονται ύμνοι. Εξοικειωθήκαμε τόσο πολύ με την προσφορά της γυναίκας του λαού […] Όλη η ζωή της δεν είναι παρά σιωπηλή αυταπάρνηση και ανθρώπινη θυσία. Και όμως δεν έχει αποκτήσει ακόμα αυτό που της οφείλεται. Το μνημείο της […] Παράπλευρα στον Άγνωστο Στρατιώτη δεν απαθανατίστηκε ακόμη και η Άγνωστη Μητέρα, έτσι όπως την ξέρουμε, με την ποδιά και τα τσόκαρα, με τα παιδιά ολόγυρά της, ανασκουμπωμένη επάνω από τη σκάφη, ενάρετη, περήφανη, καρτερική, σεμνή, των καλών και των κακών ηρωίδα».

Η ίδια «Άγνωστη Μάνα» εναντιώθηκε στην πείνα, στον κάματο και στα στοιχεία της φύσης για να συντρέξει τα «παιδιά» στον μεγάλο εθνικό αγώνα.
Και για τούτο έμειναν στη συνείδηση του λαού μας ως υπέρτατο σύμβολο, ως Παναγιές, όπως τις έσωσε αριστοτεχνικά η πένα του πολεμιστή Νικ. Βρεττάκου: «Κι οι μάνες τα κοφτά γκρεμνά σαν Παναγιές τ’ ανέβαιναν/ με την ευχή στον ώμο τους κατά το γιο παγαίναν/ και τις αεροτραμπάλιζε ο άνεμος φορτωμένος…».

Τότε, σ’ εκείνον τον πόλεμο, ο λαός, και οι πολεμιστές της πρώτης γραμμής  και οι άμαχοι μαχητές των μετόπισθεν πίστευαν στην νίκη γιατί την πάσαν ελπίδα τους την είχαν αναθέσει στην Υπέρμαχο Στρατηγό του Γένους και όχι στην διαπραγματευτική ικανότητα του… Γιάνη του Αλέξη ή του Ευκλείδη με τα θυμηδιογόνα αγγλοελληνικά του.

«Σε όλο το μέτωπο απ’ άκρη σ’ άκρη ο ελληνικός στρατός άρχισε να έχει παντού το ίδιο όραμα. Έβλεπε τις νύχτες μια γυναικεία μορφή να προβαδίζει, ψιλόλιγνη, αλαφροπερπάτητη, με την καλύπτρα της αναριγμένη από κεφάλι στους ώμους. Την αναγνώριζε, την ήξερε από πάντα, του την είχανε τραγουδήσει σαν ήτανε μωρό κι ονειρευότανε στην κούνια. Ήταν η μάνα η μεγαλόψυχη στον πόνο και στη δόξα, η λαβωμένη της Τήνου, η Υπέρμαχος Στρατηγός».
(Άγγελος Τερζάκης, «Ελληνική εποποιία, 1940-41», εκδ. «ΕΣΤΙΑ», σελ. 85).

Τότε πρωθυπουργοί, όπως ο Αλέξανδρος Κορυζής, αρνούμενοι, για λόγους ευθιξίας, να μείνουν στην ιστορία ως πρωθυπουργοί που παρέδωσαν την χώρα τους στα ναζιστικά καθάρματα, αυτοκτονούσαν.
Τώρα βάζουν υπογραφές, με χέρια και ποδάρια, σε απανωτά μνημόνια λεηλασίας της πατρίδας, κάποιοι χωρίς να τα διαβάσουν, άλλοι να καυχώνται κιόλας. (Πόσα χρόνια, μάλλον δεκαετίες έχουμε να ακούσουμε την φράση «παραιτήθηκε για λόγους ευθιξίας». Υποψιάζομαι ότι οι περισσότεροι αγνοούν τι σημαίνει η λέξη!).

Τότε πολεμούσε ένας λαός με «παλληκαρίσια ψυχή». Τώρα ένα δειλό σκορποχώρι λεπτεπίλεπτο και εξουθενωμένο από τις πολλές καταχρήσεις, εξαρτήσεις και… ειδήσεις παρακολουθεί την εισβολή, την εξ ανατολών επίθεση και επιδίδεται σε δακρύβρεχτες αγαπολογίες.

Γράφει κάπου ο Ντ. Χριστιανόπουλος: «τα πρόβατα απήργησαν και ζήτησαν καλύτερες συνθήκες σφαγής». Κάπως έτσι είμαστε σήμερα…

Προσφυγικό - Μεταναστευτικό: Αφού εξαθλίωσαν και κατέστρεψαν την Πατρίδα… Τώρα θυμήθηκαν τι ισχύει…

  • Αφού δουλέμποροι – διακινητές, για πολλά χρόνια έκαναν ετήσιο τζίρο δισεκατομμυρίων ευρώ, που το 2015 ξεπέρασε τα 6 δις. Αφού έστησαν τρία «στρατηγεία», σε Άγκυρα, Κωνσταντινούπολη Σμύρνη και 24 «υπο- στρατηγεία» σε λιμάνια των Μικρασιατικών ακτών.
  • Αφού πέρασαν στην Ευρώπη, μέσω Ελλάδας, εκατομμύρια πρόσφυγες και μετανάστες εγκλωβίζοντας εδώ περισσότερους από 50.000.
  • Αφού, με την προστασία του ΝΑΤΟ, κατάφεραν να περιπολούν από κοινού, στο Ελληνικό Αιγαίο, τουρκικά με ελληνικά πολεμικά πλοία.
  • Αφού, αθετήθηκαν ή αγνοήθηκαν «Συμφωνίες», «Πρωτόκολλα» και «Μνημόνια» της Τουρκίας, τόσο με την Ελλάδα (2001, 2002 και 2010 που είχαν γίνει και νόμοι του κράτους Ν. 2926/2001, 3030/2002), όσο και την Ε.Ε (2014).
  • Αφού το 2015 έσπασε κάθε ρεκόρ με την «εισβολή», μέσω Τουρκίας, περισσότερων από 900.000 παράτυπα εισερχομένων πρόσωπων, όταν τα προηγούμενα χρόνια, ετησίως, δεν ξεπερνούσαν τα 90.000.
  • Αφού γέμισε η Ελλάδα από δεκάδες Κέντρα Υποδοχής και Διαχείρισης Προσφύγων και Μεταναστών (Hot spots ).
  • Αφού σχεδόν το 90% των Ελληνικών Κρατικών Υπηρεσιών (Υπουργεία, Περιφέρειες, Δήμοι, Στρατός, ΕΛ.ΑΣ, Λ.Σ-ΕΛ.ΑΚΤ, Νοσοκομεία, Κέντρα Υγείας κλπ), ασχολείται με την αντιμετώπιση του φαινομένου.
  • Αφού διακόπηκε η εύρυθμη λειτουργία του μεγαλυτέρου λιμανιού της χώρας, του Πειραιά και αυτών της Χίου και Μυτιλήνης.
  • Αφού διακόπηκε η σιδηροδρομική σύνδεση με την Ευρώπη εξαιτίας της Ειδομένης.
  • Αφού το 2015 συρρικνώθηκε η τουριστική περίοδος στα περισσότερα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου με ακυρώσεις συνεδρίων, διανυκτερεύσεων και προσεγγίσεις κρουαζιερόπλοιων.
  • Αφού η παραπαίουσα ελληνική οικονομία συνεχίζει να υφίσταται πλήγματα με τις ανάγκες που προκύπτουν καθημερινά για τη μεταφορά, σίτιση, ιματισμό, παροχή υποδομών διαμονής, ειδών υγιεινής κ.ο.κ, των προσφύγων – μεταναστών.
  • Αφού με τους χειρισμούς τους, και στο μεταναστευτικό - προσφυγικό, εξαθλίωσαν μια χώρα …

Τώρα θυμήθηκαν να ενημερώσουν (1604/557978/21-3-2016 Έγγραφο Υπουργείου Εσωτερικών) τους εμπλεκομένους φορείς ότι, πρόσφυγες και μετανάστες, δεν μπορούν να κυκλοφορούν ελευθέρα, έξω από τα 
Hot spots , ανά την επικράτεια, φεύγοντας όποτε θέλουν, αλλά μόνο όταν διαθέτουν Βεβαίωση αναβολής απομάκρυνσης ή Υπηρεσιακό σημείωμα οικειοθελούς αναχώρησης, τα οποία εκδίδονται από τις υπηρεσίες της ΕΛ.ΑΣ
Τώρα θυμήθηκαν να ενημερώσουν (1604/604387/29-3-2016 Έγγραφο Υπουργείου Εσωτερικών / Αρχηγείο ΕΛ.ΑΣ) τους εμπλεκομένους φορείς ότι πρόσφυγες και μετανάστες τελούν υπό καθεστώς περιορισμού της ελευθερίας τουςμέχρι να ολοκληρωθούν οι διαδικασίες που προβλέπονται από το Νόμο 3907/2011 «Ίδρυση Υπηρεσίας Ασύλου και Υπηρεσίας Πρώτης Υποδοχής κ.α » (ΦΕΚ 7Α/26-01-2011) ο οποίος ισχύει εδώ και πέντε χρόνια.
Τώρα θυμήθηκαν ότι η ποινική διαδικασία δεν προβλέπεται μόνο για τους διακινητές- δουλεμπόρους, αλλά και για αυτούς που εισέρχονται παράνομα στη χώρα μας (Ν.1975/1991 «Είσοδος- έξοδος, παραμονή, εργασία, απέλαση αλλοδαπών, διαδικασία αναγνώρισης αλλοδαπών προσφύγων κλπ» όπως ισχύει σήμερα με τις τροποποιήσεις των Ν. 2542/1996, 2713/1999 και 2910/2001).
Τώρα ευελπιστούν και περιμένουν να αρχίσει, από τη Δευτέρα 4 Απριλίου 2016, η υλοποίηση, της Συμφωνίας Επανεισδοχής Ε.Ε – Τουρκίας, της 18ης Μαρτίου 2016, με τη συμμετοχή της Frontex , για την επαναπροώθηση στην Τουρκία των πρώτων παράνομων μεταναστών, αρχής γινομένης από το λιμάνι της Μυτιλήνης για το Δικελί.
Τώρα;
Το αποτέλεσμα του εγχειρήματος, που ξεκινά τη Δευτέρα 4 Απριλίου 2016, θα δείξει, αν θα πούμε «στερνή μου γνώση να σε είχα πρώτα» ή «ποτέ δεν είναι αργά»…
Αλεξανδρούπολη Απρίλιος 2016
ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ
Υποναύαρχος Λ.Σ (ε.α)
Πηγή: Τράπεζα Ιδεών

Κυριακή 3 Απριλίου 2016

«Ντενεκές ξεγάνωτος»

Από το Άρδην


Περιφέρεται, με το βλακώδες χαμόγελό του, ανάρμοστο απέναντι στη δεινή κατάσταση της χώρας του, από Βρυξέλλες σε Σμύρνη και από Κωνσταντινούπολη σε Μαξίμου. Κάθε νέα «βόλτα» του κατεβάζει ένα ακόμα σκαλί την Ελλάδα, οδηγώντας τη προς το χαίνον βάραθρο, που αυτός και η παρέα του έχει ανοίξει.
Εκλιπαρεί πλέον το ΔΝΤ να επιστρέψει, γλύφει ως υποτακτικός τον Νταβούτογλου, έχει μεταβάλει τη χώρα ολόκληρη σε περίκλειστο στρατόπεδο.
Τον καρπαζώνουν από παντού. Και όχι μόνον οι συνήθεις Σόϊμπλε και Ερντογάν, αλλά και οι «φίλοι» του Αυστριακοί, ακόμα και τα Σκόπια και οι Αλβανοί.
Ο Ολλανδός χοιροβοσκός μας εμπαίζει ανοικτά –περί «συζήτησης για το χρέος»– και ο Πολωνός αποκαλύπτει πως συνυπέγραψε τον αποκλεισμό της χώρας.
Μόνο του μέλημα πως θα παραμείνει μερικές ημέρες ακόμα στην εξουσία, για να παίζει τρίλιζα με τον Καρανίκα και τον Ιάγο της συμφοράς.
Όσο για τις ρητορικές του αποστροφές αναδεικνύονται ως αυτό που ήταν πάντοτε, ατέλειωτες κενολογίες, αναρίθμητα ψεύδη, καταστροφικές παλινωδίες, γελοίοι ψευτοπαληκαρισμοί.
Αίφνης, όμως, όλο και περισσότεροι ανακαλύπτουν πως απατήθηκαν, καθολικά, ολοκληρωτικά, ανελέητα.
Πώς ένας ολόκληρος λαός δεν μπορούσε να διακρίνει το προφανές; Πώς τόσοι «διανοούμενοι» δεν άκουγαν τον ήχο του ντενεκέ, πίσω από το αλαλάζον κύμβαλο; Πως τον έσπρωξαν στην εξουσία, τόσοι και τόσοι; Από τον Αλαβάνο μέχρι τη γάτα… Ψυχάρη, από τον Καραμανλή μέχρι τον Λαλιώτη; Πως τον ύμνησαν και τον δοξολογούσαν διανοούμενοι, όπως ο Γιανναράς;
Μήπως γιατί ένα είδος συλλογικής παραίσθησης–παράκρουσης συμπαρέσυρε όλη τη χώρα; Ή μήπως γιατί η χώρα βρίσκεται σε παρακμή και το μαγαζί είναι σάπιο, γιατί σε αυτό κυριαρχούν ανθρωπάρια και τιποτένιοι; Δημοσιογράφοι και εκδότες της συφοράς, Μαυρίκοι, ψευδοφιλόσοφοι, ψευδοοικονομολόγοι, Τσακαλώτοι, Βαρουφάκηδες και Κατρούγκαλοι.
Οι καλύτεροι, δυστυχώς, παραμένουν δειλοί, αποσυρμένοι στον εαυτό τους, αυτιστικοί – αδυνατούν να επικοινωνήσουν με τους άλλους.
Το λαϊκό σώμα, αλλοιωμένο, πλαδαρό, περιδεές απέναντι στην πιθανότητα μιας αντίστασης, που όσο βαθαίνουν τα αδιέξοδα θα γίνεται όλο και πιο επώδυνη, αποζητά μια θαυματουργή λύση, ένα… δημοψήφισμα, έναν… Αρτέμη Σώρρα, έναν… Αλέξη Τσίπρα.
Και πρώτη πράξη κάθαρσης η αναγνώριση πως ο βασιλιάς είναι γυμνός. Για τα υπόλοιπα οψόμεθα…

Παρασκευή 1 Απριλίου 2016

Η δολοφονία του Ιδιωτικου σχολείου

  Πηγή: esos.gr
Αφού δεν κατάφεραν να σκοτώσουν «την κατσίκα του γείτονα», επιβάλλοντας ΦΠΑ 23% στα δίδακτρα των μαθητών ιδιωτικών σχολείων, οι ανεγκέφαλοι της ΠΦΑ κυβέρνησης αποφάσισαν να υλοποιήσουν το σχέδιό τους με νομοθετήματα που ακόμη και οι μπολσεβίκοι του 19ου αιώνα θα απέφευγαν.
Η Πρώτη Φορά Αριστερά Κυβέρνηση που θεωρεί την αριστεία ρετσινιά, προσπαθεί συνειδητά να εξισώσει -προς τα κάτω- τις δυνατότητες εξέλιξης του ανθρώπινου δυναμικού της χώρας.
Ο νέος στόχος τους είναι απλός: Θέλουν να κρατικοποιήσουν το ιδιωτικό εκπαιδευτικό σύστημα.
Ο ανεκδιήγητος Υπουργός Παιδείας, ο μοναδικός στην Ευρώπη χωρίς πτυχίο, με λαμπρή επαγγελματική διαδρομή σε κομματικά μόνο μέσα ενημέρωσης, δεν τολμά να φέρει ολοκληρωμένο νομοσχέδιο για τις αλλαγές που θέλει να φέρει στην ιδιωτική εκπαίδευση.

Προτιμά να καταθέτει τροπολογίες σε διάφορα νομοσχέδια και να υπονομεύει συνειδητά κάθε προσπάθεια εξέλιξης της εκπαιδευτικής διαδικασίας, κάθε προσπάθεια για βελτίωση των παρεχόμενων υπηρεσιών στα ιδιωτικά σχολεία.
Στην Ελλάδα του 2016, οι «αλληλέγγυοι εκπαιδευτικοί ταγοί», επιδιώκουν το πρόγραμμα σπουδών κάθε ιδιωτικού σχολείου να είναι ακριβώς ίδιο με τα προγράμματα του Δημοσίου. Καμία δυνατότητα για ενισχυτική διδασκαλία πέραν του επίσημου σχολικού προγράμματος, ουδεμία άλλη δραστηριότητα εμπλουτισμού του εκπαιδευτικού έργου, επιτρέπεται.
Απαγορεύεται η αξιολόγηση των εκπαιδευτικών των ιδιωτικών σχολείων από επαγγελματικούς φορείς και διαδικασίες. Οι διοικήσεις των ιδιωτικών σχολείων δεν θα μπορούν να κρίνουν την απόδοση του προσωπικού τους. Για την απόλυση ενός εργαζομένου σε ιδιωτικό σχολείο θα πρέπει να υπάρχει ενυπόγραφη έγκριση του Υπουργού Παιδείας…
Η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας υπόσχεται στους εύπιστους ιθαγενείς που την εμπιστεύθηκαν όχι μία αλλά τουλάχιστον τρεις φορές, χιλιάδες προσλήψεις εκπαιδευτικών στα δημόσια σχολεία, χωρίς φυσικά να έχει διασφαλίσει τους απαραίτητους πόρους.
Διαφημίζει την «κοινωνική της ευαισθησία», χωρίς να έχει τη δυνατότητα να συντηρήσει τη σημερινή μίζερη πραγματικότητα.
Για να μην φανεί η ανικανότητα της, προσπαθεί να καταστρέψει οτιδήποτε καλύτερο έχει δημιουργήσει το ιδιωτικό σχολείο..
Αυτό είναι το έργο της ΠΦΑ Κυβέρνησης. Και στην Παιδεία.
-----------------------------------------------------------

Δημοσιεύτηκε πριν λίγο η απόφαση του Τμήματος σχετικά με την προσφυγή της Πανελλήνιας Ένωσης Διευθυντών  Εκπαίδευσης και 57 Διευθυντών Σχολείων , στο ζήτημα της συνταγματικότητας και την νομιμότητας της κανονιστική πράξης που αφορά τις επιλογές στελεχών σύμφωνα με το Νόμο 4327/2015 των «Μπαλτά-Κουράκη».

Το αίτημα για τη μη συζήτηση από την μεριά του υπουργείου  Παιδείας είχε ήδη απορριφτεί στη διαδικασία της δικασίμου και σήμερα με την απόφαση του το επταμελές τμήμα του ΣτΕ:
Α.  Εκανε δεκτό το αίτημα του έννομου συμφέροντος όσων προσέφυγαν
Β. Εκρινε ότι  τίθενται σοβαρά ζητήματα συνταγματικότητας και νομιμότητας τα οποία και
Γ.  Παραπέμπει για συζήτηση  στην Ολομέλεια του Συμβουλίου Επικρατείας λόγω της κρισιμότητάς τους.
    
Μέχρι την Τρίτη 
αναμένεται  το κείμενο της απόφασης  του Συμβουλίου της Επικρατείας, οπότε το esos, μόλις το παραλάβει θα το δημοσιεύσει αμέσως.
Εκτιμάται ότι στην ολομέλεια του ΣτΕ  η προσφυγή θα συζητηθεί εντός του δικαστικού έτους, που λήγει τον Ιούνιο. Αυτό βέβαια θα εξαρτηθεί και από την απεργία των δικηγόρων.
Η προσφυγή συζητήθηκε στις 19 Νοεμβρίου   στον  επταμελή σχηματισμό του Γ΄ τμήματος του Συμβουλίου της Επικρατείας.
Ο εκπρόσωπος του υπουργείου Παιδείας κατέθεσε στο ΣτΕ γραπτό αίτημα να απορριφθεί η αίτηση ακύρωσης των Διευθυντών Σχολείων με το επιχείρημα ότι δεν έχουν πλέον έννομο συμφέρον αφού ένας αριθμός εξ αυτών επελέγησαν με αυτό το σύστημα Διευθυντές.
Το ΣτΕ δεν έκανε δεκτό το αίτημα, καθώς από τους 57 προσφεύγοντες υπάρχει κι ένας άλλος αριθμός που δεν επελέγησαν Διευθυντές.
Οι δικηγόροι των εκπαιδευτικών ανέπτυξαν στο επταμελές Γ τμήμα του Στε τα ακόλουθα νομικά επιχειρήματα:

Η εγκληματική πολιτική του Σύριζα στο λαθρομεταναστευτικό

Στις 5 Φεβρουαρίου 2015, κατά τη διάρκεια των προγραμματικών δηλώσεων της νέας κυβέρνησης, και από την Τασία Χριστοδουλοπούλου και από τον Αλέξη Τσίπρα με τον τίτλο «Νέα Μεταναστευτική Πολιτική» κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ έκλεισε το μοναδικό κέντρο φιλοξενίας μεταναστών και διακήρυξε ότι εφόσον δεν μπορούσε να κρατήσει τους πρόσφυγες και μετανάστες εκεί, θα τους έδινε 6 μήνες άδεια παραμονής στη χώρα.  

Η Μέρκελ τον Ιούλιο του 2015, όταν οι ροές ήταν ακόμα στο αποκορύφωμα, είχε το περιστατικό με το κοριτσάκι που του είπε δημόσια «λυπάμαι, πρέπει να φύγεις από τη χώρα».

Η Μέρκελ τον Οκτώβριο του 2015 δήλωσε ότι «θα μπορούσε η Γερμανία να υποδεχτεί μέχρι και 1 εκατομμύριο πρόσφυγες και μετανάστες τα επόμενα χρόνια».

Όχι λοιπόν, δεν έκανε το ίδιο. Μέχρι τον Οκτώβριο του 2015 είχαν ήδη περάσει 800.000 χιλιάδες στην Ευρώπη και 700.000 μέσω Ελλάδας. Μόνο το 2015.

Το 2014 από τους 250.000 που ήρθαν στην Ευρώπη, το 30% (70.000) ήρθαν μέσω Ελλάδας.

Το 2015 από το 1 εκατομμύριο που ήρθαν στην Ευρώπη, το 85% (850.000) ήρθαν μέσω Ελλάδας.

Ρωτήσαμε λοιπόν 100 πρόσφυγες και μετανάστες που ήθελαν να πάνε στην Ευρώπη, πόσοι από αυτούς προτιμούσαν το δρομολόγιο από την Ελλάδα έναντι άλλων δρόμων (από Ιταλία, Ισπανία κλπ). Το 2014 οι 30 απάντησαν ναι, ενώ το 2015 οι 85 απάντησαν ναι. Εξηγείστε τη διαφορά.

Η υψηλή στρατηγική της Τουρκίας, το έλλειμα ηγεσίας της Ευρώπης και η ελληνική ανικανότητα

Γράφει ο Ανδρέας Σταλίδης
Πηγή: antibaro.gr

Turkey-and-European-Union 

Η Τουρκία φιλοξενεί 2.7 εκατομμύρια Σύριους από το 2011. Φαίνεται ότι ήταν συνειδητή επιλογή να διευκολύνει να στείλει μεγάλους αριθμούς στην Ελλάδα το 2015 και όχι νωρίτερα. 70 χιλιάδες το 2014, 850 χιλιάδες το 2015 μέσω Ελλάδας. 
Δεν ήταν τυχαίο. Εκτιμώ ότι προβλέφθηκε η αλλαγή μεταναστευτικής πολιτικής της κυβέρνησης και κρατήθηκε ανοιχτή η δυνατότητα αύξησης της ροής.

Οι τεράστιοι αριθμοί των μεταναστευτικών ροών αποσκοπούσαν στο να αναδείξουν την εξάρτηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή ίσως και όλης της Ευρώπης από την Τουρκία. Αυτός ήταν ο πρωταρχικός στόχος της Τουρκικής υψηλής στρατηγικής. Το πόσα και ποια κράτη θα έκλειναν τα σύνορα, το πόσο θα σκλήρυνε η στάση ορισμένων χωρών στη φύλαξη συνόρων και το πόσους πρόσφυγες επρόκειτο να δεχθεί η Ευρώπη συνολικά δεν θα επηρέαζαν τον κεντρικό στόχο. Ήταν δευτερεύοντα.

Αυτός είναι ο λόγος που η Ευρώπη εμφανίστηκε υποχωρητική απέναντι στην Τουρκία και της έδωσε χρήματα και υποσχέσεις για βίζα και ξεμπλοκάρισμα της διαδικασίας ένταξης, ενώ ταυτόχρονα αγνόησε την καταπίεση ανθρωπίνων δικαιωμάτων, τον αυταρχισμό απέναντι στον τύπο και την δεσποτική διακυβέρνηση.

Κανείς δεν υποχωρεί χωρίς λόγο, ούτε για λόγους συμπαθείας ή επειδή εκτελείς εντολές τρίτου. Υποχωρείς όταν εβρισκόμενος απροετοίμαστος να αντιμετωπίσεις μία κατάσταση, δέχεσαι την εξάρτησή σου από τη συμπεριφορά αυτού απέναντι του οποίου υποχωρείς.

Εν προκειμένω και η Ευρώπη και η Ελλάδα πιάστηκαν στον ύπνο. Εδώ άπτεται το έλλειμα ηγεσίας, όχι ως μία ρηχή επισήμανση εκ των υστέρων, ούτε ως κριτική στα ηγετικά πρόσωπα της Ευρώπης αυτά καθ’ εαυτά, αλλά ως προϊόν των πολιτικών δομών της Ευρώπης. Δηλαδή: ακόμα και να διέθετε ανθρώπους με στόφα μεγάλων ηγετών, ποιος θα διαμόρφωνε την υψηλή στρατηγική; Ποιος θα διαμόρφωνε μακροπρόθεσμη πολιτική; Ποιος θα ερευνούσε και θα ανέλυε τα δεδομένα; Ποιος και με ποια κριτήρια θα προέκρινε τους αντικειμενικούς στόχους της Ευρώπης; Ποιος θα όριζε τα συμφέροντα της Ευρώπης, πέραν των στενών κρατικών ή εθνικών συμφερόντων του κάθε μέλους;

Το «έλλειμα ηγεσίας» είναι μία εγγενής αδυναμία των δομών της Ευρώπης, η οποία δίνει την ευκαιρία σε οργανωμένα κράτη με αυτογνωσία και μακροπρόθεσμους στόχους, όπως η Τουρκία να αποκομίζουν γεωστρατηγικά οφέλη όταν βρίσκουν την ευκαιρία.

Τα οφέλη δεν εξαντλούνται στις σχέσεις με την Ευρώπη, αλλά και στα ελληνοτουρκικά. Καταλύτης σ’ αυτό η ελληνική ανικανότητα με σοβαρότερες συνέπειες. Το ΝΑΤΟ φαίνεται να υιοθετεί για πρώτη φορά στα χρονικά τις τουρκικές θέσεις στο ακέραιο: την αποστρατικοποίηση των νησιών του Ανατολικού Αιγαίου, τις γκρίζες ζώνες στα Δωδεκάνησα και τα 6 αντί των 10 ναυτικών μιλίων εθνικού εναέριου χώρου.

Να προσθέσουμε και ένα ακόμα δεδομένο στη ζοφερή εικόνα. Το προσφυγικό πρόβλημα ανέδειξε από τη διπλωματική αφάνεια και τη γείτονα χώρα εκ βορρά. Με την εξωφρενική ανικανότητα της ελληνικής κυβέρνησης σε όλα τα επίπεδα, κινδυνεύουμε να υποχρεωούμε σε δυσμενή λύση του ζητήματος της ονομασίας των Σκοπίων (Βαρντάσκα). Ξεθάρρεψε και ο Νίμιτς και «μετά από μακρά περίοδο κενού», ετοιμάζεται να επανέλθει για να λύσει το θέμα μια και καλή με αφορμή το μεταναστευτικό.